Ocena brak

BUDOWA NAJĄDRZA

Autor /liza Dodano /12.01.2012

Nieco guzkowata powierzchnia najądrza pokryta jest błoną surowiczą: na wypukłej powierzchni głowy, na bocznej a częściowo na przedniej powierzchni trzonu, wreszcie na powierzchni bocznej ogona. Między jądrem a trzonem najądrza błona surowicza wpukla się wytwarzając zatokę najądrza.

Pod błoną surowiczą leży cienka warstwa tkanki łącznej otaczająca najądrze; gruba błona biaława jądra tu nie występuje i dlatego w stanach zapalnych najądrza z łatwością nabrzmiewają.

Zraziki albo stożki najądrza (lobuli s. coni epididymidis) i przewodziki odprowadzające jądra (ductuli ejferentes testis). Wewnątrz głowy najądrza znajdują się kanaliki, tzw. przewodziki odprowadzające jądra, które wychodzą z siatki jądra w przedłużeniu kanalików siatki i kierują się do głowy najądrza. W obrębie głowy przewodziki te z początku proste następnie stopniowo silnie się skręcają i wytwarzają stożkowate zraziki najądrza; przeważnie dwa przewodziki skłębiają się w jeden zrazik. Liczba zrazików jest zmienna, wynosi ona 10 do 15, długość ich od wierzchołka jo podstawy skierowanej ku obwodowi mierzy około 1 cm, a długość W7-prostowanego przewodzika 4—6 cm. U osób płciowo dojrzałych światło przewodzików odprowadzających wypełnione jest ich wydzieliną; zawiera również plemniki, o ile nie było wytrysku na krótko przedtem. Wierzchołek zrazika skierowany jest ku siatce jądra. Stożkowate zraziki jądra i stożkowate zraziki najądrza ustawione są więc wierzchołkiem do wierzchołka; połączenie ich tworzy siatkę jądra; łączą się z nią cewki nasienne proste jądra biegnące w* jednym kierunku oraz również proste początki przewodzików odprowadzających najądrza w drugim. Tkanka łączna spaja wszystkie zraziki najądrza w jedną całość wytwarzając głowę najądrza.

Jeżeli przewodziki odprowadzające ulegną zarośnięciu po przebytym zapaleniu przeważnie tryprze), to wynikiem tego jest niepłodność.

Ściana przewodzików odprowadzających, cienka, łącznotkankowa, składa z błony podstawowej, na której spoczywa wysoki wielorzędowy nabłonek wałeczkowa ly wyposażony w migawki. Między poszczególnymi połami tego nabłonka znajdują S1( zatoki pokryte niskimi komórkami kostkowymi przeważnie pozbawionymi migawek: zatoki są to, jak się zdaje, gruczoły śródnabłonkowe. Wysoki nabłonek migawkowy wystaje do światła w stosunku do nabłonka kostkowego zatok wskutek czego obwód światła nie jest równy, lecz gwiazdowaty. Prąd migawek skierowany do przewodu najądrza nadaje plemnikom właściwy kierunek ruchu. Nabłonek przewodzików odprowadzających odgranicza się wyraźnie od nabłonka siatki jądra i stopniowo przechodzi w zupełnie odmienny nabłonek przewodu najądrza. Na ścianie przewoJ dzików odprowadzających najądrza leżą nieliczne pasma gładkich komórek mięśnioJ wvch.

Podobne prace

Do góry