Ocena brak

Budowa mikroskopowa mięśni

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Mięśnie szkieletowe i mięśnie skórne są zbudowane z poprzecznie prążkowanej, tzw. szkieletowej tkanki mięśniowej, podobnie jak mięśnie górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz odbytu i krocza.

W mięśniu poprzecznie prążkowanym jego włókna są zgrupowane w niewielkie tzw. pierwotne pęczki mięśniowe. Włókna wchodzące w skład takiego pęczka spaja niewielka ilość luźnej tkanki łącznej, tzw. śródmięsna (endomysium), której włókienka kratkowe oplatają gęstą siateczką poszczególne włókna mięśniowe . Wśród wiotkiego utkania śródmięsnej przebiegają liczne włosowate naczynia krwionośne i chłonne oraz włókna nerwowe. Poszczególne pierwotne pęczki mięśniowe wiąże luźna tkanka łączna omięsnej wewnętrznej (perimysium internum); jej liczniejsze niż w śródmięsnej włókna klejodajne i sprężyste otaczają ponadto pojedyncze pierwotne pęczki mięśniowe, przekształcając je w zwarte, jednolicie działające jednostki morfologiczne i czynnościowe. W większych mięśniach można wyróżnić jeszcze omięsną zewnętrzną (perimysium externum), tworzącą grubsze przegrody o bardziej zbitej włóknistej strukturze. W przegrodach tych rozgałęziają się większe naczynia oraz nerwy mięśnia. Całość narządu otacza włóknista błona zwana namięsną (epimy-sium). Wreszcie nam i ęs na jest otoczona zwykle z zewnątrz łączno-tkankową błoną zwaną po więzią (fascia).

Mięsień kurcząc się przenosi za pomocą ścięgna swe mechaniczne działanie na kościec albo błonę włóknistą powięzi, skórę lub błonę śluzową.

Grube włókna klejodajne ścięgna, rzadziej sprężyste, dochodząc do pojedynczych włókien mięśniowych rozszczepiają się na cienkie włókienka pierwotne, które przechodzą bezpośrednio we wspomniane wyżej włókienka kratkowe osłonki włókna mięśniowego . Zdaniem niektórych autorów włókienka klejodajne ścięgna mogą przechodzić również i bezpośrednio w miofibryle włókna mięśniowego. Poglądowi temu zdają się jednak przeczyć wyniki badań za pomocą mikroskopu elektronowego. Włókna przeciwległego końca ścięgna, stanowiącego jego przyczep, wnikają w łącznotkankowe utkanie miejsca przyczepu, w ochrzęstną czy okostną, a nawet i w tkankę kostną, pod postacią włókien Shar-peya. Ścięgna mięśni prążkowanych skóry i błon śluzowych są zbudowane głównie z włókien sprężystych. Tkanka łączna śród-ścięgnowa i okołościęgnowa spaja w podobny sposób włókna ścięgna w jedną całość, jak śródmięsna, omięsna i namięsna spajają włókna mięśniowe.

Podobne prace

Do góry