Ocena brak

Budowa miednicy

Autor /aby Dodano /03.01.2012

Pierścień kostny utworzony przez kość krzyżową, guziczną i obie kości miedniczne obejmujemy wspólną nazwą miednicy (pelvis). Pierścień ten jest włączony między kręgi ruchome kręgosłupa, które dźwiga wraz z masą całego ciała, a kończyny dolne, na których spoczywa; jest on mocniejszy i masywniej zbudowany niż ściany czaszki czy klatki piersiowej. Miednicę dzieli kresa graniczna na dwa odcinki: górny, niższy i szerszy, zwany miednicą większą (pelvis major), i dolny, wyższy i węższy, zwany miednicą mniejszą (pelińs minor). Miednica większa jest szeroko otwarta ku górze i do przodu; jej ścianę tylną tworzy lędźwiowy odcinek kręgosłupa, ściany boczne — oba talerze kości biodrowych. Bierze ona udział w wytwarzaniu ścian jamy brzusznej.

Miednica mniejsza jest ograniczona od tyłu kością krzyżową i guziczną, z boków — kośćmi kulszowymi i częścią kości biodrowych, od przodu — spojeniem i kośćmi łonowymi. Tylna ściana miednicy mniejszej jest zatem najdłuższa, przednia — najkrótsza. Miednica mniejsza stanowi właściwą jamę miednicy (cavitas pelvis*) lub. lepiej, kanał miednicy (canalis pelińs*). Otwór górny miednicy mniejszej, ograniczony kresą graniczną, nazywamy wejściem albo wchodem miednicy (aditus pelvis*), albo otworem górnym miednicy (apertura pelińs superior). Wyjście lub wy chód m i e d n i cy (exitus pelvis*), czyli otwór dolny miednicy (apertura pelvis inferior) jest ograniczony dolnymi gałęziami kości łonowych, gałęziami kości kulszowych, więzadłami krzyżowo-guzowymi i wierzchołkiem kości guzicznej. U obu płci jama miednicy mniejszej ma kształt odcinka stożka: u kobiet odciętego bliżej podstawy, u mężczyzn zaś bliżej wierzchołka. U kobiet zatem miednica mniejsza jest większa, szersza i prawie cylindryczna, u mężczyzn wąska i lejkowata.

Podobne prace

Do góry