Ocena brak

Budowa ludzkiego organizmu - UKŁAD ODDECHOWY

Autor /kulfon12345 Dodano /05.10.2011

Tlen jest najważniejszą substancją potrzebną nam do życia. Nabieramy go do płuc podczas wdechu, a podczas wydechu pozbywamy się produktu spalania tlenu w organizmie, czyli dwutlenku węgla. Oddychanie polega właśnie na tej życiodajnej wymianie gazów pomiędzy organizmem a otoczeniem.

Wszystkie żywe tkanki potrzebują do przetrwania stałego źródła energii, która pochodzi ze spalania jakiegoś paliwa ( w postaci węglowodanów, tłuszczów lub białek ). Proces spalania zachodzi w obecności tlenu, który zostaje przetransportowany z powietrza, jakim oddychamy, przez układ krwionośny do komórek organizmu.

W procesie spalania tlenu powstają trzy produkty końcowe: energia, woda i dwutlenek węgla. Organizm ludzki nie potrzebuje dwutlenku węgla, zatem proces wymiany gazowej polega równocześnie na pozbywaniu się tego gazu. Układ krwionośny transportuje dwutlenek węgla do płuc, gdzie zostaje usunięty podczas wydechu, by na jego miejsce wraz z wdechem dostała się kolejna porcja tlenu. Proces oddychania pracuje bardzo regularnie i wydajnie, dzięki czemu stężenie gazu we krwi nie przekracza poziomu granicznego, co zagrażałoby zdrowiu.

Ilość tlenu jaką potrzebuje organizm człowieka, zależy od jego aktualnej aktywności.

Dlatego płuca muszą być tak zbudowane, aby w razie potrzeby można było zwiększyć ich objętość. Te rezerwę zapewniają pęcherzyki płucne. Poza tym musi być zachowana stała równowaga pomiędzy prędkością i głębokością oddechów a przepływem krwi przez płuca.

Powietrze jest wdychane przez górne drogi oddechowe - nos i usta. Drogi te łączą się z tyłu jamy ustnej, gdzie podniebienie miękkie działa jak drzwi obrotowe, odcinające na zmianę jamę ustną lub nosową. Wnętrze nosa pokryte jest delikatnymi włosami, a i nos, i usta posiadają śluzowatą wyściółkę, której zadaniem jest zwilżenie powietrza. W ten sposób powietrze zostaje oczyszczone z ewentualnych drażniących zanieczyszczeń i ogrzane, przed dotarciem do płuc.

Następnie drogi oddechowe przechodzą w krótki korytarz zw. krtanią. Za nią jest tchawica, która dzieli się na dwa oskrzela, posiadające śluzową wyściółkę., która zapewnia miękkość i usuwa kurz.

Główne oskrzela prowadzą do płuc, w których dzielą się na mniejsze oskrzela, jedno na każdy płat płuca: lewe płuco ma dwa płaty, a prawe - trzy. Następnie dzielą się jeszcze bardziej, a każde z nich staję się coraz węższe i mniejsze, przechodząc najpierw w oskrzeliki, a potem w oskrzeliki końcowe. Te ostatnie uchodzą do maleńkich woreczków pęcherzykowych, przy czym każdy woreczek składa się z kilku części zwanych pęcherzykami płucnymi.

Do wszystkich oskrzeli i oskrzelików jest doprowadzana krew przez odgałęzienia tętnicy płucnej. Ona przenosi pozbawioną tlenu krew z prawej strony serca do płuc. Docierając do pęcherzyków płucnych tętnica dzieli się na naczynia włosowate. Przez cienkie ścianki pęcherzyków tlen przenika z powietrza do czerwonych krwinek znajdujących się w małych naczyniach krwionośnych; a dwutlenek węgla zostaje usunięty. Po wymianie gazów krew zawierająca tlen przepływa przez żyły dopływowe o ostatecznie powraca do lewej części serca. Stąd zostaje przepompowana do różnych narządów ciała.

Podobne prace

Do góry