Ocena brak

Budowa i rola korzenia

Autor /Felix Dodano /10.10.2011

Korzeń najczęściej jest podziemnym organem wegetatywnym rośliny. Do jego najważniejszych zadań należą: umocowanie rośliny w ziemi, pobieranie wody i soli mineralnych, gromadzenie substancji zapasowych, rozmnażanie wegetatywne oraz symbioza z bakteriami lub grzybami. Rozróżniamy dwa typy systemów korzeniowych: wiązkowy (miedzy innymi u traw) i palowy (np. róża). Korzenie, które nie powstają z zawiązka korzenia nazywamy przybyszowymi. Rozwijają się one na innych organach rośliny (np. łodygach, liściach). Najczęściej tworzą się one na podziemnych pędach.

W powstawaniu korzeni bocznych ważną rolę odgrywa tkanka miękiszowa przybierająca częściowo charakter tkanki twórczej, czyli perycykl lub inaczej okolnica. W budowie morfologicznej korzenia palowego możemy wyróżnić kilka stref, z której każda ma przypisane sobie czynności. Rozróżniamy wiec strefę korzeni bocznych, strefę włośnikową (dzięki której roślina pobiera wodę z gleby), strefę wydłużania (w której - jak sama nazwa wskazuje - następuje wzrost i różnicowanie się komórek), stożek wzrostu korzenia zbudowany z komórek inicjalnych (tkanka twórcza produkująca komórki) oraz czapeczkę. Korzeń może ulegać różnym modyfikacjom i spełniać wówczas szereg różnorodnych funkcji:

- korzenie spichrzowe - gromadzą substancje zapasowe (np. u marchwi)

- korzenie asymilacyjne - mają postać taśm zawierających chlorofil (u pewnych gat. storczyków)

- korzenie powietrzne - wykształca się u nich welamen (wielowarstwowa skórka korzenia zbudowana z martwych komórek wypełnionych powietrzem), dzięki temu korzenie te zdolne są do wchłaniania wody jak gąbka (np. z opadów)

- korzenie ssawki - roślina pobiera ze swego żywiciela wodę (jemioła) lub wodę i substancje organiczne (kanianka), korzenie te występują u roślin pasożytniczych lub półpasożytniczych

- korzenie podporowe - chronią roślinę przed zatopieniem, występują u roślin rosnących nad brzegami wód

- korzenie czepne - służące do przymocowania się do gałęzi lub pni drzew wysokich (np. u pnączy)

- korzenie oddechowe - rekompensują roślinom niedobór tlenu za pomocą wyrastających pionowo w górę bocznych odgałęzień korzeni podziemnych

Korzeń musi zapewnić utrzymanie roślinom o dużych rozmiarach, a więc musi przyrastać na grubość. Odbywa się to stopniowo i obejmuje ściśle określone jego strefy. Najczęściej jednak następuje to w strefie korzeni bocznych, dlatego mówimy o niej, że charakteryzuje się budową wtórną. Strefa włośnikowa natomiast jest strefą, w której znajdujemy budowę pierwotną korzenia.

Podobne prace

Do góry