Ocena brak

Budowa funkcjonalna czaszki

Autor /julka Dodano /03.01.2012

Konstrukcja czaszki musi odpowiadać przede wszystkim wymaganiom mięśni żwaczowych, jako czynnikom pracującym z największą siłą. Działanie innych mięśni poruszających głowę i działanie masy głowy mają mniejsze znaczenie Poznaliśmy poprzednio wzmocnione pasma podstawy czaszki; zapoznamy się obecnie w ogólnych zarysach z archi tektoniką czaszki na podstawie przebiegu beleczek kostnych istoty gąbczastej oraz linii rozszczepienia istoty zbitej, które jako linie napięcia mówią nam o kierunku działania największego ciśnienia i rozciągania.

Co się tyczy architektoniki szczęki, to z szeregu zębów występują linie napięcia prostopadle ku górze; szczególnie silne pasma kierują się z kła ku kości nosowej i czołowej. tworząc slup nosowo-czoło wy. W części tylnej szczęki grzebień jarzmowo-zębodołowy prowadzi przez kość jarzmową pionowo ku górze, jako gałąź wstępująca na kość czołową do kresy skroniowej, a poza tym jako gałąź pozioma przez kość jarzmową i łuk jarzmowy do tylnego końca kresy skroniowej. Tym samym okolica skroniowa jest objęta architektonicznie skonsn uowaną ramą kostną. Układ linii rozszczepienia tworzy również ramę kostną dokoła oczodołów. W architektonice żuchwy stwierdzono, że pasma istoty zbitej (osteony). ciągnące się na ogół równolegle do blaszek istoty gąbczastej, biegną wzdłuż łuku podstawnego, który kieruje się od wyrostka kłykciowego do bródki. W obrębie zębów przednich żuchwy linie napięcia biegną w przedłużeniu przegród międzyzębodołowych pionowo ku dołowi, gdzie na trzonie żuchwy łukowato przechodzą w linie rozszczepienia łuku podstawnego.

Podobne prace

Do góry