Ocena brak

BRONCHOSKOPIA - opis badania

Autor /gejsza Dodano /12.12.2012

Wziernikowanie tchawicy i oskrzeli wykonuje się na ogół u pacjentów przytomnych, chociaż niektóre ośrodki medyczne wykonują badanie w znieczuleniu ogólnym rutynowo. Wybór sposobu znieczulenia należy do lekarza, który dostosowuje indywidualnie rodzaj znieczulenia do każdego chorego w zależności od jego stanu ogólnego.
Określony czas przed badaniem podaje się pacjentowi domięśniowo lub dożylnie środek uspokajający oraz lek, który hamuje nadmierne wydzielanie śluzu z drzewa oskrzelowego. Pacjent do badania z użyciem bronchoskopu, czyli sztywnego instrumentu, przyjmuje pozycję leżącą, wyjątkowo siedzącą, natomiast do ba­dania z bronchofiberoskopem, czyli giętkim instrumentem - pozycję siedzącą lub leżącą. Przed wziernikowaniem badający wykonuje pacjentowi znieczulenie miejscowe powie­rzchniowe, stosując inhalację lub rozpylanie środka znieczulającego. Lek jest rozpylany (zwykle 4% lignokaina) na nasadę języka, luki podniebienne, języczek i tylną ścianę gardła, aż do zniesienia odruchów wymiotnych. Na­stępnie pod kontrolą lusterka krtaniowego strzykawką laryngologiczną badający wstrzy kuje kilka mililitrów leku (zwykle 2-4 ml 2% lignokaina) przez szparę między strunami gło­sowymi z jednoczesnym głębokim wdechem pacjenta w celu jak najgłębszej aspiracji wpro­wadzanego środka znieczulającego. Nastę­pnie, wprowadza bronchoskop - przez usta, bądź bronchofiberoskop - przez usta lub nos, do tchawicy i przesuwa do oskrzeli  . W razie wystąpienia odruchów kaszlowych, już po wprowadzeniu do tchawicy i oskrzeli
endoskopu, badający może dodatkowo miejscowo znieczulić chorego, wprowadzając środek znieczulający przez cewnik wprowadzony do instrumentu. Za pomocą szczypczyków, szczote­czki lub ssaka również wprowadzanych przez endoskop badający pobiera wycinki tkanek, śluz oraz popłuczyny z drzewa oskrzelowego do badania mikroskopowego (cytologicznego, histo­patologicznego) i bakteriologicznego. Tak uzyskany materiał jest następnie przesy­łany do laboratorium (pracowni histopatologicznej i mikrobiologicznej) i po odpowiednim jegoprzygotowaniu - trwającym od kilku dni do nawet kilku tygodni, poddawany jest ocenie przez histopatologa, czy też bakteriologa.
INFORMACJE, KTÓRE NALEŻY ZGŁOSIĆ WYKONUJĄCEMU BADANIE
Przed badaniem
■ Skłonność do krwawień (skaza krwotoczna).
■ Alergia: astma oskrzelowa, katar sienny oraz nadwrażliwość na leki (np. środki miejscowego znieczulenia).
■ Zaburzenia rytmu serca, wady serca, dusznica bolesna (choroba wieńcowa), nad- lub niedo-ciśnienie.
■ Obecność protez w jamie ustnej.
■ Przebyte choroby.
■ Stan uzębienia.
JAK NALEŻY ZACHOWYWAĆ SIĘ PO BADANIU?
Z powodu zastosowanego znieczulenia gardła, należy przynajmniej przez 2 godz. po zakończe­niu badania nie przyjmować płynów i pokarmów, aby uniknąć zachłyśnięcia (w czasie działania znieczulenia zniesiony jest odruch połykania). Przy niewielkim krwiopluciu wystarczy spokoj­nie leżeć przez kilka godzin w łóżku.
MOŻLIWE POWIKŁANIA PO BADANIU
Stosunkowo najczęściej (w ciągu 2 pierwszych dni) może pojawiać się krótkotrwała chrypka i ślady krwi w plwocinie. Bardzo rzadkim następstwem badania są trudne do opano­wania lub wymagające interwencji chirurgicznej krwawienia. Wyjątkowym powikłaniem po badaniu mogą być: skaleczenia krtani, tchawicy i oskrzeli, wyłamanie zęba, dostanie się powietrza do jamy opłucnowej (odma opłucnowa), infekcja górnych dróg oddechowych (zapa­lenia oskrzeli lub płuc) - gorączka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia oddechowe, skurcz krtani i oskrzeli oraz reakcja alergiczna na miejscowe środki znieczulające

Podobne prace

Do góry