Ocena brak

Broń jądrowa i jej czynniki rażenia

Autor /Lily Dodano /07.04.2011

 

Bronią jądrową nazywamy ogół technicznych środków walki wraz ze środkami jej przynoszenia, których rażące działanie opiera się na wykorzystaniu energii wewnątrzjądrowej, wyzwalającej się podczas reakcji jądrowych o charakterze wybuchowym. Broń jądrowa ma niespotykaną wcześniej moc wybuchu. Moc ładunku jądrowego określa się za pomocą równoważnika trotylowego. Równoważnik trotylowy oznacza się skrótem kt (kilotona) lub Mt (megatona). Wybuch bomby jądrowej o sile jednego kt jest równy wybuchowi jednego tysiąca ton trytylu, a wybuch o mocy jednego Mt odpowiada wybuchowi jednego miliona ton trytylu. Pierwszą próbę z bronią jądrową w USA 16 lipca 1945 roku.

Do podstawowych czynników rażenia broni jądrowej zalicza się: promieniowanie cieplne, fale uderzeniową, promieniowanie przenikliwe, promieniotwórcze skażenie terenu oraz impuls elektromagnetyczny.

Promieniowanie cieplne

W czasie wybuchu jądrowego cały ładunek jądrowy zamienia się w gazy o temperaturze około miliona stopni Celsjusza. Ogrzane do niezwykle wysokiej temperatury pary i gazy, w tym również otaczającej je powietrze, tworzą święcącą strefę, zwaną kulą ognistą. Promieniowanie cieplne wybuchu wynosi 35% energii wybuchu. Rozprzestrzeniając się z prędkością światła (300 000 km/s) we wszystkie strony, wywołuje pożary lasów, zabudowań, sprzętu, powoduje oparzenia i oślepienia ludzi i zwierząt.

Fala uderzeniowa

Jest głównym czynnikiem rażenia wybuchu jądrowego i może oddziaływać rażąco bezpośrednio lub pośrednio. Na falę uderzeniową przypada około 50% całkowitej energii wybuchu jądrowego. Sprężone pod ciśnieniem kilkudziesięciu milionów atmosfer powietrze rozprzestrzenia się od środka wybuchu z prędkością ponaddźwiękową, rażąc bezpośrednio. Ta warstwa przesuwającego się, sprężonego powietrza rozchodzi się we wszystkich kierunkach i napotykając po drodze domy drzewa i inne przedmioty, niszcząc je. Znajdujące się w dalszej odległości uszkadza. O średnie zaś działanie rażące fali uderzeniowej na ludzi obejmuje obrażenia wtórne, wywołane przez walące się budynki, odłamki gruzu, kamieni i inne przedmioty.

Promieniowanie przenikliwe

Jest ono niewidzialne i nieodczuwalne przez zmysły. Są to promienie Gamma i strumienie neutronów. Na promieniowanie przenikliwe przypada 5% energii wybuchu jądrowego. Promieniowanie to wykazuje zmienną zdolność przenikania przez różne materiały, powoduje zmianę właściwości tych materiałów (np. szkło ciemniejsze), wywiera szkodliwy wpływ na organizm człowieka, zwierzęta i rośliny, zakłócając różne procesy życiowe.

 

 

Promieniotwórcze skażenie terenu

To zanieczyszczenie terenu, wody i powietrza substancjami promieniotwórczymi, wydzielającymi promieniowanie alfa, beta i gamma. Silne skażenie występuje po wybuchu naziemnym. Wraz z zasadniczą masą promieniotwórczych produktów wybuchu unosi się z powierzchni ziemi pył tworzące obłok. Teren wzdłuż drogi przesuwania się obłoku, na którym opadły cząstki promieniotwórcze wraz z cząstkami ziemi, nazwano śladem obłoku promieniotwórczego. Ślad ten może mieć długość kilkudziesięciu, a nawet kilkuset km i szerokość kilkudziesięciu kilometrów, co powoduje skażenie ogromne terenu.

Impuls elektromagnetyczny

Wywołuje on nadmierne napięcie w przewodach, kablach, obwodach odbiorników, powodując zakłócenia w pracy lub trwałe uszkodzenia tych urządzeń.

Podobne prace

Do góry