Ocena brak

Brodziec piskliwy

Autor /Lech Dodano /26.01.2012

Wygląd: W szacie godowej ciemny, falisty wzór; szala spoczynkowa w delikatniejsze, brązowawe kreski. W szacie młodocianej na szyi i bokach piersi lekkie, ciemni popizeczne fale. W czasie chodzenia i stania kiwa tułowiem, jedynie głowa pozostaje nieruchoma. Na plaży podrywa się do lotu zupełnie nieoczekiwanie, leci bardzo nisko wdluż bizegu - wydaje się, że muska skrzydłami wodę - i opada po krótkim locie. Ulatując woła cienko .hididi".

Krótkie odcinki przebywa lecąc z płytkimi, ale szybkimi uderzeniami skrzydeł na zmianę z lotem ślizgowym; podczas przelotu ich lot jest równomierny, szybki wytrwały. Potrafią pływać i nurkować, robią to także dla zabawy w czasie kąpieli. Gonione pizez krogulca izucają się z powiet-iza wprost do wody nurkują na 30 sekund na głębokość do 1 m, przepływając pod wodą wiele metrów: wiosłują skrzydłami. Chętnie siedzą na widocznych, wyższych stanowiskach nad wodą nawet na łodygach trzcin lub masztach statków.

Środowisko: Występuje w pasie szerokości 3000 km w umiarkowanej strefie Eurazji i Ameryki Północnej. Północnoamerykańskie brodźce piskliwe niektórzy zoologowie uważają za osobny gatunek, a nie podgatunek. W szacie spoczynkowej i młodocianej, oglądane przez lornetkę polową, są nie do odróżnienia od podgatunku europejskiego. W zachodniej i środkowej Europie ich liczba bardzo się zmniejszyła, głównie z powodu regulacji rzek; obecnie jest ich sporo tylko na obszarze alpejskim. W Polsce średnio liczny; gnieździ się w dolinach rzek całego kraju, wnikając w góry do 900 m n.p.m. Brodźce piskliwe gnieżdżą się najchętniej na zazielenionych, piaszczystych i żwirowych wyspach rzecznych, w wąwozach, ale także na gęsto zarośniętych brzegach.

Jedna para zajmuje odcinek rzeki długości około 1 km. Brodźce odbywają dalekie wędrówki; nielicznie zimują w Europie Zachodniej i nad Morzem Śródziemnym, liczniej w krajach tropikalnych i na południowej półkuli. Trasę z Europy Środkowej do równika przebywają w kilka dni. W czasie przelotu pojawiają się na różnych wodach, także na mulistych mieliznach, na których wypoczywają duże stada innych siewkowców. Brodźce piskliwe biegają tu zwykle pojedynczo w pasie między mulistym brzegiem a roślinnością.

Na plażach morskich są mato widoczne. Pożywienia szukają raczej w pojedynkę, ale - poza okresem lęgowym - na noc przyłączają się do ptasich grup noclegowych i do podróżujących stad. Są nocnymi wędrowcami; po zachodzie słońca zaczynają krzyczeć i pizelatywać z miejsca na miejsce, aby nagle wzbić się wysoko ku niebu. Jesienny przelot dorosłych ptaków w Europie Środkowej osiąga swój szczyt pod koniec lipca, w kilka tygodni później lecą młode ptaki, wraz z końoem września całkiem kończą się przeloty tych ptaków.

Lęgi: W polowie kwietnia zaczynają się loty tokowe ze świszczącymi uderzeniami skrzydeł i zygzakowatymi zwrotami nad wodą. Samiec odzywa się piskliwym głosem i symbolicznie grzebie dołki pod gniazdo. Jest ono zwykle umieszczone w miejscu, do którego nie sięga woda, oddalone od niej dokładnie o 12 m. Zawsze dobrze ukryte; ptaki podchodzą do gniazda tylko wtedy, gdy czują się bezpieczne. W zniesieniu 4 jaja, długości 36 mm, ważą razem tyle, co samica, która składa je w ciągu tygodnia, wysiadują oboje rodzice, okres lęgowy w maju i czerwcu, czas wysiadywania 21—22 dni. Spłoszone oddalają się niezauważenie od gniazda, niektóre jednak wyfruwają dopiero spod nóg intruza. Pisklęta są zagniazdownikami, jak wszystkie sie-wkowce; samodzielne stają się po 18 dniach.

Pożywienie: Delikatne owady zbierane z ziemi lub chwytane w powietrzu, a także pająki i małe skorupiaki.

Podobne prace

Do góry