Ocena brak

BRODOWSKI FELIKS, pseud. Henryk Równia, Jan Łomżyniak

Autor /maciana Dodano /13.02.2012

BRODOWSKI FELIKS, pseud. Henryk Równia, Jan Łomżyniak,
ur. 9 V 1864 w Lublinie, zm. 1934, nowelista, krytyk lit.,
publicysta. Kształcił się w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego
w Puławach. W młodości żył w nędzy, obracając się w kręgach
nizin społ. Warszawy. Pewną stabilizację materialną
przyniosła mu współpraca z „Prawdą". W1896-1900 i 1905-14
pracował w Komisji Włościańskiej, ogłaszał prace z dziedziny
ustawodawstwa agrarnego. Z doświadczeń lat nędzy powstały
naturalist. nowele, ogł. w „Ogniwie" 1903-05, wykazujące
świetną znajomość środowiska marginesu społ. i ludzi „na
dnie" (B. porównywany bywał z M. Gorkim): Po co dzień ich
budzi, Dziecię Symchy, Tomasz Sitok. Wydał zbiory nowel:
Chwile (1903), utwory impresyjno-refleksyjne o charakterze
wspomnieniowym, Liote (1905), Drzewa (1907) i in. Późniejszą
prozę B. cechuje mistycyzm, któremu stopniowo ulegał: Respha.
Opowieści (1916), O duszę Polski (1921), proza publicyst.
Dom cedrowy. Książka myśli, przypomnień i opowieści (1922),
zawierająca fragmenty autobiogr. i refleksje na temat stosunków
jednostki i zbiorowości. Wydał też zbiór nowel Wspomnienia
(1929). Jako krytyk postulował realizm w literaturze.

Po co dzień ich budzi... Opowiadania, wybór i wstęp J.. Okopień, W.
1957.
PSB 2 (L. Krzywicki); OLP V 3 (J. Okopień); S. STEMPOWSKI
Pamiętniki, Wr. 1953.
Wiesława Albrecht-Szymanowska

Podobne prace

Do góry