Ocena brak

BRATKOWSKI JERZY ONUFRY OSBM

Autor /Kalistrat Dodano /12.07.2012

ur. 10 III 1722
w okolicy Przemyśla, zm. 26 II 1790 w Uniowie k. Przemyślan
(Podole), Działacz zak., pisarz kościelny.

Pochodził z rodziny unickiej; początkowo kształcił się u jezuitów
w Przemyślu; 1742 wstąpił do zakonu w Dobromilu;
studiował retorykę w Hoszczy na Wołyniu, a filozofię i teologię
w Braniewie; święcenia kapł. przyjął 1750 we Lwowie, nast.
wykładał retorykę w Hoszczy;

1753-62 prowadził działalność
duszpasterską w Krechowie k. Przemyśla, Uniowie i Szarogrodzie
na Podolu; 1762 został igumenem w Dobromilu, a 1763
sekretarzem prow.; 1771 otrzymał urząd prokonsulto-a. Kapituła
w Brześciu obrała go 1772 prowincjałem ruskiej prow.;

będąc archimandryta uniowskim (z nadania król.) miał później
prawo zasiadania w stanach galicyjskich. Jako prowincjał uzyskał
od Stolicy Apost. dekret zezwalający na koronację obrazu
NMP w Poczajowie, której dokonał 1773 bp łucki S. Rudnicki;

1774-75 założył klasztor bazylianów w Drohobyczu; należał do
głównych obrońców zakonu w zaborze austriackim. Pozostawił przeważnie w rpsach wiele pism, w których m.in. opisał
dzieje swoich rządów w prow, ruskiej.

 

W. Chotkowski, Historia polityczna Kościoła w Galicji za rządów Marii
Teresy, Kr 1909, II 362-385; tenże, Redukcje monasterów bazyliańskich w Galicji, Kr 1922 (passim); J. Skruteń, PSB II 414-415; M. Wawryk, Po wasylijanskych monastyrach, Tor 1958.

Podobne prace

Do góry