Ocena brak

BRANDSTAETTER ROMAN

Autor /jotek Dodano /13.02.2012

BRANDSTAETTER ROMAN, ur. 3 I 1906 w Tarnowie, dramatopisarz
i poeta. Studiował 1924-29 filologię pol. na UJ
1929-31 przebywał w Paryżu, prowadząc studia nad działalnością
społ.-polit. Mickiewicza. W 1935 odbył podróż do
Grecji i Turcji. W okresie wojny przebywał na Bliskim Wschodzie,
1947-48 attache kult. w Rzymie, 1948-49 kierownik lit.
Teatru Pol. w Poznaniu. W 1950-58 był przew. Rady Kultury
przy Miejskiej Radzie Nar. w Zakopanem, otrzymał godność
honorowego obywatela miasta. Od 1960 w Poznaniu. Laureat
nagrody państw. I st. za libretto do opery T. Szeligowskiego
Bunt żaków (1951), nagrody im. W. Pietrzaka (1958) oraz nagrody
Pen Clubu za przekłady z hebr. (1972).
B. ogłosił zbiór pamfletów Zmowa eunuchów (1936), reportaż
lit. Kroniki Assyżu (1947) i w tejże konwencji impresyjne
miniatury Inne kwiatki Świętego Franciszka z Assyżu (1976)
oraz eseje Krąg biblijny (1975). W refleksyjnej twórczości B.,
współcz? problematyka ogólnohumanist., przede wszystkim
filozoficzno-moralna i estet., łączy się z tradycyjnymi wątkami
myśli chrześcijańskiej. Liryka, nawiązująca do wzorów klasycyst.,
oparta jest często na motywach bibl. (tomy: Jarzma 1928,
Królestwo Trzeciej Świątyni 1934, Faust zwyciężony 1958,
Pieśń o moim Chrystusie 1960, Hymny Maryjne, wyd. w zbiorze
Pieśni 1963), bądź antycznych (Dwie muzy1965), obejmuje
też przekł. i parafrazy poezji bibl. (antologia Słowo nad słowami
1964, częśc. wyd. zmień. Cztery poematy biblijne 1972,
Psałterz 1968); ponadto przekł. z Szekspira. Dramaty B., których
bohaterowie są zwykle nosicielami tragicznych konfliktów
moralnych, osnute są na wątkach hist.: Powrót syna
marnotrawnego (wyst. 1947, wyd. 1948), o życiu Rembrandta,
ballada Przemysław II (wyst. 1948) oraz z tomu Noce narodowe
(1954), m. in. utwór tyt. o Mickiewiczu i Towiańskim (wyst
1949) i Kroi i aktor, o W. Bogusławskim (wyst. 1952). Do
wydarzeń II wojny świat, sięgnął B. w Upadku kamieimego
domu (1958), moralitecie Dzień gniewu (1962, wyd. zmień,
1971) i makabrycznej grotesce Zmierzch demonów \1964),
współcz. problemy polit. podjął w Milczeniu (1957). Nawiązywał
do tradycji staropol. (komedia Marchołt 1954) i gr.-rzym.
(zbiór poezji i dramatów Śmierć na wybrzeżu Artemidy 1961).
W tetralogii powieściowej JezuszNazarethu (1967-73), będącej
transpozycją Ewangelii, nakreślił rozległy obraz epoki,
osadzony w realiach codziennego życia Judejczyków, a zarazem
zabarwiony poet. wizją. Przekłady utworów: hiem.^ słowac.,
czes., franc., hol., angielski.

B. MAMOŃ Świat poezji teatralnej, czyli O dramatach B., „Tyg.
Powsz." 1959, 31 X; E. WYSIŃSKA O dramaturgii B., ,,Dialog" 1964
nr 7; s. STABRYŁA Inspiracje antyczne w liryce R.B., „Meander"
1976 z. 5/6
 Lesław Eustachiewicz

Podobne prace

Do góry