Ocena brak

BRACIA MIŁOŚCI CHRZEŚCIJAŃSKIEJ od św. HIPOLITA, Congregatio Fratrum Sancti Hippolyti

Autor /Oleg Dodano /11.07.2012

Laickie zgromadzenie
zakonne zał. w Meksyku w 2. poł. XVI w. w celu
pielęgnowania chorych.

Powstanie zgrom, wiąże się z charytatywną działalnością Bernardina
Álvareza (1514-84), który 1567 w Meksyku ufundował
szpital pod wezw. św. Hipolita i z jego personelu zorganizował
zgromadzenie braci szpitalnych, nadając im ułożone przez siebie
konstytucje; jako ideał życia zak. przekazał wszechstronną
opiekę nad chorymi ; 1585 uzyskali aprobatę pap. Grzegorza XIII.

Pod względem celu zbliżeni są do wcześniejszego i bardziej zaawansowanego
w rozwoju zakonu ->- bonifratrów, toteż 1594
pap. Klemens VIII przyznał im prawo udziału w ich przywilejach;

1700 przyjęli regułę św. Augustyna (Augustyna reguła)
i zobowiązali się specjalnym ślubem do opieki nad chorymi.
Mieli nieliczne domy w Meksyku. W 1. poł. XVIII w. przyłączyli
się do bonifratrów.

 

F. Garcia, Vida del venerable Bernardino Alvarez, fundador del orden de la Caridad, Ma 167»; Heimbucher 1 607-608; M. Rouziès, DHGE II 870-871.

Podobne prace

Do góry