Ocena brak

BOSANQUET BERNARD

Autor /Diogenes Dodano /26.06.2012

ur. 14 VI 1848 w Rock Hall
(k. Alnwick), zm. 8 II 1923 w Londynie, Ang. filozof.

Studiował 1866-70 w Balliol College w Oksfordzie, 1871-81
był wykładowcą w tamt. University College; 1881-97 przebywał
w Londynie, gdzie był współzałożycielem (1886) London
Ethical Society, brał czynny udział w pracach różnych organizacji
nauk. i społ., m.in. Charity Organization Society; 1903-08
wykładał filozofię mor. na uniw. w Saint Andrews (Szkocja).

Zajmował się problemami z zakresu logiki (Knowledge and
Reality, Lo 1885, NY 1968; Logic, or the Morphology of Knowledge
I-II, Ox 1888, NY 1968), estetyki (A History of Aesthetics,
Lo 1892.19662 ; Three Lectures on Aesthetics, Lo 1915, NY 1968),
etyki, zwł. społ. (The Principle of Individuality and Value, Lo
1912, NY 1968; The Value and Destiny of the Individual, Lo
1913. NY 1968; The Philosophical Theory of the State. Lo 1899,
NY 1966) i religii (Civilization of Christendom, Lo 1893; What
Religion Is, Lo 1920). B. był obok T.H. Greena i F.H. Bradleya
wybitnym przedstawicielem -» idealizmu ang., nawiązującym
najbardziej do G.W.F. Hegla, zwł. w filozofii państwa i estetyce.

Analizując różnorodne doświadczenia: działania mor., kontemplację
estetyczną i rei., podkreślał to wszystko, co może zweryfikować
panteistyczny monizm. Jaźń ludzka, podobnie jak
wszystkie inne „indywidua", nie jest konkretna i realna; jedynym
rzeczywiście indywidualnym i konkretnym bytem jest absolut,
pojęty jako racjonalnie usystematyzowana całość wszelkiego
doświadczenia.

 

H. Bosanquet, Bernard B., Lo 1924; F. Houang, Le néo-hégilianisme en Angleterre. La philosophie de Bernard B., P 1954; tenże, De l'humanisme à l'absolutisme. L'évolution de la pensée religieuse du néo-hégéllen anglais Bernard B., P 1954; C. Le Chevalier, Ethique et idéalisme. Le courant néo-hègélien en Angleterre. Bernard B. et ses amis, P 1963.

Podobne prace

Do góry