Ocena brak

Borówka czarna

Autor /Honorat1234567 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Silnie rozgałęziona krzewinka o wysokości 15-50 cm, z ostrokanciastymi, zielonymi gałązkami, zwykle wzniesionymi. Liście jajowate, zaostrzone, na brzegu delikatnie piłkowane i po obu stronach zielone, skrętoległe, na krótkich ogonkach. Kwiaty przeważnie pojedyncze, rzadziej po 2 w pachwinach liści; korona kulista lub dzwonkowata, około 5 mm szerokości, zielonkawoczer-wono nabiegła. Owocami są kuliste jagody wielkości 5-8 mm, które z zewnątrz są niebiesko-czarne - dlatego również używaną nazwą jest czarna jagoda - ale zawierają silnie barwiący czerwony sok.

Siedlisko: Świetliste lasy liściaste i szpilkowe, zarośla, wrzosowiska, zbiorowiska krzewinko-we; chętnie na podłożu kwaśnym, piaszczystym, w górach - na kamienisto-gliniastym; do wysokości 2500 m n.p.m.

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa, na południu jednak występowanie ograniczone jest głównie do gór. Gatunek w Polsce rozpowszechniony i częsty aż po piętro alpejskie; w obszarach wybitnie wapiennych - rzadszy.

Okres kwitnienia: Maj i czerwiec.  

Owoce: Znane pod regionalnymi nazwami borówek, czernic, czarnych jagód albo zgoła „jagód" owoce dojrzewają od lipca. Dawniej w wielu leśnych okolicach mieszkańcy wyruszali gromadnie późnym latem, aby zarobkowo zbierać jagody. Jeszcze dzisiaj są one zbierane na wielką skalę jako pożądany, bardzo wartościowy, dziki owoc. Szacuje się, że w dobrych latach zbiera się w Niemczech od 5000 do 10000 ton czarnych borówek. Przerabia się je na kompoty, marmolady, soki i wino.

Pochodząca z Ameryki Północnej borówka ogrodowa (l'accinium corymbosum) może dorastać 1,5 m wysokości. Jej owoce, wielkości grochu a nawet czereśni, mają sok nie barwiący na czerwono, jak u naszego dzikiego gatunku.

Podobne prace

Do góry