Ocena brak

BORGIA

Autor /Anatol Dodano /02.03.2012

(wym. bordża) Ród włoski, przybyły z Hiszpanii na pocz. XV w. Nabrał dużego znaczenia w okresie Renesansu, kiedy głównymi jego przeciwnikami były rzymskie rody szlacheckie Colonnów i Orsinich.

Stał się odtąd symbolem nieokiełznanej żądzy władzy, chciwości i rozpusty, głównie za sprawą narosłych wokół niego legend. Mniemanie, że Borgiowie posiedli tajemnicę śmiertelnej trucizny, której nie szczędzili swoim nieprzyjaciołom, nie znalazło potwierdzenia u historyków.

Alfonso Borgia, 1378-1458, od 1455 jako papież Kalikst III położył podwaliny potęgi i wpływu rodu we Włoszech. Rodrigo Borgia, 1431-1503, bratanek Kaliksta III i ojciec Cesarego i Lukrecji, od 1492 papież Aleksander VI, bez skrupułów popierał interesy swego rodu.

Cesare Borgia (wym. ęzeząre), 1476-1507, polityk wł., dla wielu wcielenie indywidualizmu renesansowego w znaczeniu ujemnym, ambitny, bezwzględny, zręczny i chytry, był jednak zapewne jednym z pierwszych polityków dążących do zjednoczenia drobnych państewek wł., choć przy pomocy przekupstwa, mordów, przemocy i zdrady. Jest on w znacznej mierze wzorem czy bohaterem Księcia (zob.) Makiaweła.

Lucrezia Borgia (wym. lukrecja), 1480-1519, córka papieża Aleksandra VI, siostra Cesarego, wielka piękność, jedna z najsłynniejszych i najbardziej osławionych kobiet w historii. Trzykrotnie przez ojca i brata wydawana za mąż dla racji stanu; pierwsze małżeństwo anulowano; drugi mąż został zamordowany; trzecim był Alfonso I d'Este, książę Ferrary.

Mimo jej przykładnego prowadzenia się na jego dworze, gdzie gromadziła uczonych, artystów i pisarzy, takich jak Ariosto, Tycjan, Aldo Manuzio, Bembo, czyniąc z Ferrary ośrodek kultury i sztuki, Lucrezia stała się celem niezliczonych plotek, pomówień i oskarżeń, skutkiem których przeszła do historii jako trucicielka, rozpustnica żyjąca w kazirodczych stosunkach z ojcem i bratem, matka nieprawych dzieci.

Nowsza historiografia nie daje wiary większości tych oskarżeń, a hymnów pochwalnych na jej cześć pisanych przez Ariosta czy Bemba nie uważa za same tylko pochlebstwa. Aut Caesar, aut nihil łac., 'albo być Cezarem, albo nikim', dewiza Cesarego Borgii. Lucrece Borgia dramat prozą (1833) Victora Hugo.

Lucrezia Borgia opera (1834) Gaetano Donizettiego, libretto F. Romani wg V. Hugo. Portret y Borg i ów: Giorgione (przypisywany), Bergamo, Gal. Carrara. Bronzino, Rzym, Gal. Borghese. Pinturicchio, Rzym, Watykan, apart. Borgiów.

Podobne prace

Do góry