Ocena brak

BOLESNA MATKA BOŻA - BRACTWA

Autor /Radowit Dodano /26.06.2012

Zaczęto zakładać ku czci M.B.B, w poł.
XIII w. we Włoszech i Niderlandach.

Zorganizowane we Florencji przez św. Filipa Benicjusza bractwo
Siedmiu Boleści NMP, zatwierdzone przez pap. Aleksandra
IV (1254-61), dzięki działalności serwitów rozpowszechniło
się w in. ośrodkach włoskich. Przy niem. kościele szpitalnym
w Rzymie powstało 1450 pogrzebowe bractwo M.B.B, dla
opieki nad pielgrzymami pochodzenia niem., zał. przez ks.
J. Golderera, które 1579 pap. Grzegorz XIII podniósł do rangi
arcybractwa.

W 1492 w Abbenbroek (na Voorne w Holandii),
Reimerswaal (na Zelandii) i Brugii z inicjatywy ks. J. van
Coudenberghe powstało bractwo Siedmiu Boleści NMP, zatwierdzone
25 X 1495 przez pap. Aleksandra VI, 1517 potwierdzone
przez pap. Leona X i ubogacone odpustami.

Na przełomie XV i XVI w. szerzyły się na terenie Niderlandów,
Austrii i Hiszpanii gildia i bractwa Matris Dolorosae, popierane
szczególnie przez arcyksięcia Filipa I Pięknego (1478-1506),
który był członkiem bractwa w Abbenbroek, i ces. Karola V
(1519-56).

W XVII w. bractwa M.B.B, szerzyli jezuici; nosiły
one nazwy różne, np. bractwo Konającego na Krzyżu Jezusa
i Bolejącej pod Krzyżem NMP, zał. 1648 w Rzymie, bractwo
NMP pod Krzyżem Stojącej, NMP pod Krzyżem Płaczącej
(Matris Dolorosae in Planetu), czy bractwo NMP Królowej
Męczenników.

W Rzymie istniało kilka bractw M.B.B. W 2.
poł. XVII w. władzę erygowania bractw Siedmiu Boleści NMP
otrzymali gen. przełożeni serwitów. Bractwa M.B.B, rozpowszechniły
się na terenie Czech, Słowacji i w pd.-wsch. Europie
podczas wojen rei. i epidemii w XVII i XVIII w.

Na pol. ziemiach bractwa M.B.B, rozwijały się w XVIII w.,
zakładane przeważnie przez jezuitów; 1721 powstało bractwo
Siedmiu Boleści NMP przy jez. kościele w Jarosławiu; podobne
bractwa istniały we Lwowie, Rożniatowie, Wrocławiu, Opolu,
a także przy kościołach par. na Pomorzu, w Poznańskiem i na
Śląsku.

W poł. XVIII w. bractwo Siedmiu Boleści NMP zaczęli
szerzyć także bernardyni (Kalisz, Warszawa) i franciszkanie konwentualni;
od 1595 przy ich kościele w Krakowie kult M.B.B,
szerzyło bractwo Compassionis Jesu Christi et Beatae Virginis
Mariae; co roku w Wielki Piątek dokonywało ono przed ołtarzem
M.B.B, uwalniania jednego więźnia (-»-rneka Pańska);
1881 przy kościele Franciszkanów w Krakowie założono bractwo
M.B.B., centralne dla franciszkańskich bractw tej nazwy
w całej prow, małopolskiej.

Bractwa te miały charakter kultowo-
charytatywny; przyczyniły się do upowszechnienia kultu
M.B.B. ; w krużgankach krak. klasztoru franciszkanów konwentualnych
bractwo urządzało maryjne procesje do 7 ołtarzy
ku jej czci; jemu zawdzięcza się liczne teksty modlitw (m.in.
Litanię do M.B.B.).

Pod koniec XIX w. powstało w Krakowie,
przy kościele św. Barbary, bractwo Matek Chrzęść, pod wezw.
M.B.B. (-»-Arcybractwo Matek Chrześcijańskich); pod tą nazwą
istniały także bractwa matek w innych ośrodkach.

 

J. dc Coudenberghe, Ortus progressus et impedimenta fraternitatis BVM de passione quae dicitur de septem doloribus, An 1519; BulRom VIII 237, Xl 255,364,369-379, XIII 377-378, XIV 309-310, XV 9-12, XVII 6; Kongregacja Siedmiu Boleści Najśw. Panny [...] przy cudownym obrazie w Polu Jarosławskim, Lw 1728; Kongregacja Siedmiu Boleści Najśw. Panny przy cudownym obrazie Różniatowskim, Lw 1769; Facultates et benedictiones Confraternitatis Septem Dolorum BMV, R 1889; H. Delehaye, La Vierge aux sept glaives, ABol 12(1893) 333-352; Ustawy Bractwa Matek Chrześcijańskich pod wezw. M.B.B., Kr 1899; Matka Boża Bolesna. Rozmyślania i nabożeństwa ku czci M.B.B, oraz podręcznik dla Bractwa Siedmiu Boleści Matki Boskiej, Kr 1909; P.M. Soulier, La confrérie de Notre-Dame des Sept Douleurs dans les Flandres, Bru 1913; Beringer II 62-64; C. Cechelli, Mater Christi, R 1954, IV 96-129; A.M. Rossi, Il culto dell'Addolorata, Mar 21 (1959) 347-357; A. Grutka, Septemdolorosa Vìctrix errorum in Slovachia et Protectrix fidei Slovacorum, w: Maria et Ecclesia (Acta Congressus 1958), R 1961, IX 183-193; T.M. Campagnolo, Saggio di bibliografia servitana intorno alla Vergine Addolorata in Italia (s. XVII-XVÌII), Studi Storici Ordinis Servitorum Mariae 13 (1963) 253-315; K. Hofmann, LThK IX 431-432.

Podobne prace

Do góry