Ocena brak

Bóle krzyża

Autor /gregory Dodano /03.12.2013

Kręgosłup lędźwiowy poddawany jest w sporcie dużym (a niekiedy wyjątkowo dużym) naciskom i obciążeniom, działającym w różnych płaszczyznach.

O ile kręgi i układ więzadłowy nie ulegają większym uszkodzeniom pod wpływem sił nie przekraczających ich wytrzymałości, to jednak krążki międzykręgowe ulegają stale postępującej degradacji i przyspieszonemu zużyciu.

Stawy miedzykręgowe nie są przystosowane do znoszenia nacisków i normalnie nie biorą udziału w przenoszeniu sił (dochodzi do tego z ujemnymi następstwami dopiero w przypadku choroby krążka międzykręgowego) oraz w ćwiczeniach przekraczających zwykłą Ryc. 5.10. Bierne stabilizatory kręgosłupa amplitudę ruchów.    lędźwiowego.

Do przeciążeń kręgosłupa dochodzi u sportowców zazwyczaj z powodu nie liczenia się z możliwościami adaptacyjnymi i kompensacyjnymi narządu ruchu (nierzadko rosnącego organizmu) oraz, co jest bardzo ważne, na skutek przeoczenia w badaniach kwalifikacyjnych. istniejących wad wrodzonych55.

W wielu dyscyplinach sportowych obciążenia kręgosłupa przekraczają dopuszczalne normy, zarówno dla rosnącego, jak i dojrzałego organizmu.

Chociaż zarówno w treningu ogólnorozwojowym, jak i treningu specjalistycznym nie można uniknąć energicznego eksploatowania kręgosłupa, to 

jednak znając anatomię i biomechanikę kręgosłupa można mu zaoszczędzić wielu stresów, a tym samym opóźnić proces jego zużywania.

Wytrzymałość kręgosłupa jest odwrotnie proporcjonalna do czasu trwania obciążenia. Jeżeli kręgosłup jest narażony na nieprzerwane obciążenie, sztywność zwiększa się i wytrzymałość na uszkodzenia się obniża. Podobne skutki „odkształcające” są wytwarzane przez drgania. Kiedy wzrost obciążenia jest gwałtowny i kręgosłup narażony jest na gwałtowane drgania, jego odporność na uraz może być zmniejszona w porównaniu ze wskaźnikiem wzrostu odporności podczas normalnej, dowolnej czynności. Prawdopodobnie, przy gwałtownych drganiach jest zbyt mało czasu, aby kręgosłup mógł przystosować się fizjologicznie - czas reakcji jest zbyt mały w sytuacjach nieoczekiwanych, np. w czasie wypadku.

Badania elektromiograficzne nad optymalnym obciążeniem kręgosłupa przy dźwiganiu ciężarów wykazywały, że około 70% maksymalnej siły skurczu izo-metrycznego mięśni grzbietu powinno być granicą obciążenia przy jednorazowym i krótkotrwałym podnoszeniu ciężarów. Jeżeli podnoszenie ciężarów ma być powtarzane w rytmie 10-30/min., wówczas nie należy przekraczać 40-50% siły skurczu izometrycznego, a dla dźwigania dłuższego, np. przez około 1 minutę wartość siły należy obniżyć do 30-35% siły maksymalnej.

Energia jest rozpraszana w odkształcających się tkankach podczas ruchu na drodze wytwarzania się ciepła. Im sztywniejszej są tkanki, tym więcej energii może być rozproszone, a co za tym idzie, tym większe jest prawdopodobieństwo uszkodzenia (np. u osób starszych). Prawdopodobnie istnieje optymalny wskaźnik wzrostu obciążenia i optymalny czas trwania obciążenia, ale nie zostały one określone droga eksperymentu.

Rdzeń kręgowy i nerwy ogona końskiego poruszają się swobodnie w stosunku do kanału kręgowego w czasie zginania i prostowania - ruchy coraz rozle-glejsze w miarę oddalania od czaszki. Luźno przebiegające nerwy ogona końskiego nie powinny ulegać zbytniemu naprężeniu nawet w końcowym zgięciu i wyproście - co ma podstawowe znaczenie dla możliwości wykonywania figur akrobatycznych. Opona twarda, która jest mało elastyczną włóknistą błoną, staje się w odcinku lędźwiowym zupełnie wiotka, przeto zachodzące w pozycji pełnego zgięcia do przodu wydłużenie tylnej ściany kanału kręgowego nawet powyżej 10 mm nie powinno w warunkach normy powodować zbytniego jej napięcia.

Wymienione wyżej zasady przestają jednak działać w kręgosłupie zmienionym patologicznie, np. rozszczep kręgosłupa, kręgoszczelina, i to trzeba zawsze brać pod uwagę w kwalifikowaniu dzieci i młodzieży do sportu wyczynowego. Należy tez pamiętać, że od przodu opona twarda jest bardziej napięta i ściślej przylega do tylnych powierzchni trzonów kręgów i krążków międzykręgowych; dodatkowo, zakotwiczona jest ona wychodzącymi z niej korzeniami, biegnącymi do kanałów korzeniowych. Natura kompensuje jednak to ograniczenie, gdyż przednia ściana kanału kręgosłupa przebiega o wiele bliżej osi ruchu niż tylna ściana - przeto amplituda jej ruchów jest o wiele mniejsza. 1 tak przy przejściu z pełnego wyprostu do pełnego zgięcia długość przedniej ściany wzrasta jedynie o 5 mm, a to nie powoduje napinania opony ani korzeni (w warunkach zdrowia).

 

Podobne prace

Do góry