Ocena brak

Bok czaszki

Autor /gabriela Dodano /03.01.2012

Gdy czaszka jest oglądana z boku, występują wyraźnie obie zasadnicze jej części: część większa, mózgowa, położona ku górze i ku tyłowi, i część mniejsza, twarzowa, położona ku dołowi i do przodu. W skład ściany bocznej części mózgowej czaszki wchodzą kości: czołowa, ciemieniowa, potyliczna, skroniowa i skrzydło większe kości klinowej. Kości te są połączone z sobą i z kością jarzmową następującymi szwami: skroniowo-jarzmowym (sutura temporozygomatica) między wyrostkiem jarzmowym kości skroniowej i wyrostkiem skroniowym kości jarzmowej, czołowo-jarzmowym (sutura frontozy-gomatica), łączącym kość jarzmową z wyrostkiem jarzmowym kości czołowej, wspomnianym już przy opisie czaszki w widoku od przodu, szwami w otoczeniu skrzydła większego kości klinowej, mianowicie: szwem klinów o-jarzmowym (sutura sphenozygomatica) do przodu, klinów o-czołowym (sutura sphenofrontalis) i klinowo--ciemieniowym (sutura sphenoparietalis) ku górze oraz klinowo-łuskowym (sutura sphenosąuamosa) do tyłu, między skrzydłem większym kości klinowej a częścią łuskową kości skroniowej. Szew kli-nowo-ciemieniowy bywa bardzo różny pod względem długości, może go nawet brakować zupełnie i w tych przypadkach kość czołowa łączy się bezpośrednio z częścią łuskową kości skroniowej. Ta okolica nazywa się pterion (pteryx = skrzydło). Ku tyłowi od pterionu część łuskowa kości skroniowej łączy się z dolnym brzegiem kości ciemieniowej szwem łuskowym (sutura squamosa)\ szew ten przedłuża się ku tyłowi w krótki, mniej więcej poziomo biegnący szew ciemieniowo--sutkowy (sutura parietomastoidea) między częścią sutkową kości skroniowej a okolicą tylnego końca kości ciemieniowej. W części górnej czaszki widzimy znany już nam szew wieńcowy, położony bardziej do przodu między kością czołową i ciemieniową, oraz szew węgłowy — bardziej do tyłu między kością potyliczną i ciemieniową. Szew węgłowy przedłuża się ku dołowi w szew potyliczno-sutko wy (sutura occipitomastoidea) między łuską potyliczną a częścią sutkową kości skroniowej. Zapoznaliśmy się już z nim w opisie czaszki od tyłu. Powyżej górnego brzegu wejścia do oczodołu biegnie łuk brwiowy, a dalej ku tyłowi i ku górze znajduje się guz czołowy. Mniej więcej w środku kości ciemieniowej leży guz ciemieniowy. Z tyłu znajduje się guzowatość potyliczna zewnętrzna, od której biegną bocznie kresy karkowe górne.

Wzdłuż bocznej ściany części mózgowej czaszki od przodu ku tyłowi ciągnie się wypukła kresa skroniowa (linea temporalis; tempo-ra = skronie; od tempus = czas: siwe włosy występujące najpierw na skroniach znamionują wiek człowieka); biegnie ona od wyrostka jarzmowego kości czołowej ku górze i ku tyłowi na kości czołowej i tutaj odgranicza wyraźnie czoło od skroni, potem, kierując się w dalszym ciągu łukowato, przechodzi na kość ciemieniową, zstępując wreszcie ku dołowi, a następnie do przodu i kończy się na części łuskowej kości skroniowej jako wał ciągnący się w przedłużeniu wyrostka jarzmowego kości skroniowej ku tyłowi. W części środkowej występuje ona w postaci dwóch koncentrycznie i równolegle do siebie biegnących linii: słabszej kresy skroniowej górnej i silniejszej kresy skroniowej dolnej. Kresa skroniowa odgranicza od przodu i od góry dół skroniowy (fossa temporalis); leży on w okolicy skroniowej czaszki i zawiera mięsień skroniowy. Ku dołowi dół skroniowy sięga do łuku jarzmowego, gdzie łączy się z dołem podskroniowym (fossa in-fratemporalis). Dół podskroniowy zawiera mięśnie skrzydłowe, z przodu sięga do-szczęki, a bocznie ograniczony jest gałęzią żuchwy.

Podobne prace

Do góry