Ocena brak

Bohaterowie "Nocy i dni" jako przedstawiciele kontrastujacych ze sobą pogladów na życie

Autor /Adam555 Dodano /06.05.2011

Barbara Niechcicowa - bohaterka wzrastala w atmosferze pozytywizmu, przejela sie haslami gloszonymi przez te filozofie : prace organiczna, prace u podstaw. Pragnela sluzyc wielkim idealom, unikala tzw. prozy zycia, a tym jej fascynacjom sprzyjala atmosfera domu rodzinnego. Dom Ostrzenskich byl w Kalincu osrodkiem zycia umyslowego, spotykala sie w nim patriotyczna mlodziez. Atmosfera ta poglebila wrodzony idealizm Barbary, ktora zaczela oczekiwac od zycia wydarzen niezwyklych, fascynujacych. W mlodosci przezyla romantyczna niespelniona milosc. Jozef Kolibowski wybral jednak zwyczajna, ale bogata panne. To rozczarowanie nie uwolnilo jej od romantycznych mrzonek. Do malzenstwa z Bogumilem pchnela ja nie milosc lecz zainteresowanie jego powstancza przeszloscia. W malzenstwie starala sie byc dobra, pracowita zona, oczekiwala jednak od zycia znacznie wiecej niz to co jej ono w rzeczywistosci przynosilo.

Byla ciagle zatroskana, niepewna jutra, nie umiala pogodzic sie z faktami. Bogumil znosil jej humory choc pragna innej atmosfery - spokoju i harmonii. Dodatkowym zrodlem smutku byly rozczarowania zwiazane z jej macierzynstwem. Ludzila sie nadzieja ze jej dzieci spelnia te marzenia, ktorych ona nie mogla spelnic. Agnieszka okazala sie powodem dumy rodzicow, Tomaszek i Anielka byli przyczyna odwiecznych utrapien, ktore poglebialy nerwowosc Barbary. Dabrowska z sympatia odnosi sie do swojej bohaterki, ostrzega jednak na przykladzie Barbary przed kosztami jakie placi czlowiek za tego rodzaju idealy i podobna zyciowa droge. Niezgoda na rzeczywistosc i maksymalizm zyciowy pociagaja za soba niezadowolenie z zycia, ustawiczne moralne rozterki.

Bogumil Niechcic jest przeciwienstwem swojej zony. Bral udzial w powstaniu styczniowym, tulal sie po swiecie. Te doswiadczenia nie odebraly mu wiary w ludzi i w piekno otaczajacego go swiata, nie czul sie ofiara losu. Opiekowal sie matka i wujem powstancem. Szanowal ludzi tylko ze wzgledu na ich czlowieczenstwo. Ziemie traktowal jako wartosc uniwersalna, zarzadzajac folwarkami pozostawial je w stanie kwitnacym. Nie mial nic z podnoszenia majatkow z ruin w przeciwienstwie do wlascicieli. Dla Bogumila ziemia byla nieprzemijajaca, jego obowiazkiem bylo przygotowac ja jak najlepiej do przekazania nastepnym pokoleniom. Ludzie czuli sie w jego poblizu spokojni, radosni, szanowali go sasiedzi.

Umial odroznic sprawy blache od waznych, nie gonil za majatkiem. Byl odpowiedzialnym ojcem i kochajacym mezem. Mial dystans do swiata, jego spraw, a wydarzenia losu przyjmowal ze stoickim spokojem. Swoja postawa przypominal renesansowego nedzarza ktory mowil "Jestem czlowiekiem i nic co ludzkie nie jest mi obce". Mimo stoickiej postawy byl czlowiekiem czynnym, staral sie ulepszac otoczenie. Rozumial dazenia swojej zony i z wyrozumialoscia traktowal jej kaprysy.

Maria Dabrowska ukazujac dwa ludzkie charaktery i dwie tak rozne postawy zyciowe utozsamiala sie tylko z postacia Bogumila. Blizsza jej jest jego postawa oparta na wewnetrznej harmonii. Nie potepila Barbary, Barbara imponuje idealizmem, wielkimi ambicjami. Nie jest gorsza od Bogumila, lecz inna.

Podobne prace

Do góry