Ocena brak

Bocian biały

Autor /Benon Dodano /26.01.2012

Wygląd: Kontrastowe, czarno-biate upierzenie; długość ciała ok. 100 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 220 cm (jak u orła), ciężar 3-4 kg. Samica nieco mniejsza. Pióra z przodu szyi u ptaków dorosłych są nieco dłuższe niż u młodych. Młode ptaki rozpoznaje się po początkowo czarniawym, a potem blado-czerwonym dziobie z ciemnym końcem. Krok bociana jest pełen godności, nie przypomina skradania się czapli ani kołysania dropia. Polując na zdobycz bocian może biec. W czasie odpoczynku w gorące godziny południowe i w nocy stoi na jednej nodze, głowę wciąga między ramiona, a dziób układa w długich piórach szyi, na worku powietrznym, który znajduje się tam pod skórą.Pized wzniesieniem się z płaskiego podłoża podskakuje kilka razy: startuje zawsze pod wiatr. Lot wydaje się silny, ale wykonywany jakby z wysiłkiem, szyja wyciągnięta do przodu, trochę pochylona.

Tam, gdzie tworzą się wstępujące prądy powietrza, bocian wykorzystuje je do szybowania i może korzystając z nich wzbić się aż po chmury. Większość wędrówki jesiennej odbywa się właśnie za pomocą takiego krążącego szybowania w kierunku zimowisk. Przed lądowaniem bociany krążą kilkakrotnie nad wybranym miejscem. Rzadko pływają lub wzlatują z wody. Dorosłe bociany są praktycznie nieme; za to klekocą dziobem, zależnie od nastroju, głośno lub cicho i w różnej tonacji. Młode upominają się o pokarm kwilącym głosem.

Środowisko: Zasięg geograficzny bociana w Europie nie jest jednolity - stanowi rezultat niszczenia przyrody i dawnych obyczajów myśliwskich. W niektórych krajach europejskich ciągle jeszcze strzela się do tych ptaków. Ich areał obejmuje także Bliski Wschód; potem odnajdujemy bociany dopiero w Chinach. W Akcji Międzynarodowego Cenzusu Bociana Białego (liczenie bocianów co 10 lat) w 1984 r. naliczono ok. 105000 tych ptaków w Europie, z czego ok. 30000 żyje w Polsce. Bocian unika lasów wysokopiennych, zadomowił się więc w środkowej Europie zapewne wraz z karczowaniem lasów przez człowieka. Potrzebuje do życia mokrych łąk z grupami drzew; unika trzcinowiska. W połowie marca bociany pojawiają się przy starych gniazdach: są pierwszymi zwiastunami wiosny.

Ale już w końcu sierpnia budzi się w nich chęć do wędrówki. Zbierają się na łąkach, krążą coraz wyżej i wyżej, początkowo wracają jednak do miejsc gniazdowych, aż któregoś dnia, pod koniec sierpnia, odlatują. Gromady bocianów wędrują w dzień, nie przestrzegając jakiegoś specjalnego porządku. Bociany z terenów na zachód od Laby przelatują nad Hiszpanią, Cieśniną Gibraltarską, a następnie lecą ponad 2000 km nad Saharą. Bociany żyjące na obszarach na wschód od Laby lecą przez Bosfor do Afryki Południowej: w sumie pokonują ok. 13 000 km. Większość młodych ptaków spędza swoje drugie lato w miejscu zimowania.

Lęgi: Bociany są wierne swoim gniazdom, ale niekoniecznie swoim partnerom, z czego wynikają często małżeńskie dramaty. Niektóre kończą się krwawo, w pojedynczych przypadkach nawet śmiercią. Wiele bocianów wyprowadza lęgi po raz pierwszy w piątym roku życia, a nieliczne mają potomstwo jeszcze w 20. roku życia. Gniazda znajdują się na wieżach, dachach domów i na kołach od wozów specjalnie kładzionych na słupach; zwykle pojedyncze, czasem w małych koloniach. Na wschodzie areału spotyka się gniazda na drzewach. Są one co roku nadbudowywane i niektóre mogą mieć do 1,5 m wysokości; zdarza się, że rozpadają się pod własnym ciężarem. Początek lęgów - koniec kwietnia; czas wysiadywania 33-34 dni, pisklęta przebywają w gnieździe 2 miesiące. Wysiadują oboje rodzice, wspólnie też opiekują się pisklętami i przynoszą im pokarm do gniazda.  

Pożywienie: Przede wszystkim owady, a także żaby, myszy, gady, rzadko ryby i młode ptaki.

Podobne prace

Do góry