Ocena brak

Bocian

Autor /Hon Dodano /30.05.2013

Już starożytni Egipcjanie, Grecy i Rzymianie uważali bociana (ciconia, jtelagyóę) za symbol troskliwej mdłości, jaką dzieci powinny otaczać rodziców. Rzymianie wyobrażali sobie natomiast personifikację Pietas jako bociana.

Symbolika ta przeniknęła do chrześcijaństwa. Sw. Bazyli pisze w swoich homiliach do Hexaemeronu:

„Troska, jaką bociany otaczają swych starych, niedołężnych rodziców, winna być dostateczną zachętą dla naszych dzieci — jeśli tylko zechciałyby zwrócić na to uwagę — by okazywały miłość rodzicom (...) One to stojąc wokół swego ojca, który ze starości traci pióra, ogrzewają go swymi skrzydłami i dostarczają mu obfitego pożywienia. Nawet podczas lotu wspierają go jak mogą, delikatnie unosząc go z obu stron skrzydłami, i ogólnie wiadomo, że wdzięczność za doznane dobrodziejstwa nazywana jest »antypelargosis« [tj. wdzięcznością bocianią].”

Wszyscy poeci sławią bociana jako jednego z pierwszych zwiastunów wiosny. Z jednego listu Filostratosa (44) można wnosić, z jaką radością lud witał tego ptaka: padał na kolana, gdy po zimie znów zobaczył go po raz pierwszy

Podobne prace

Do góry