Ocena brak

BOCHEŃSKI ALEKSANDER

Autor /jagoda89 Dodano /09.04.2012

BOCHEŃSKI ALEKSANDER, ur. 8 VIII 1904 w Czuszowie pod Miechowem, eseista i publicysta, tłumacz. Z wykształcenia inżynier rolnik, ukończył Wyższą Szkołę Techniczną w Grebloux (Francja). W l. trzydziestych związany z konserwatywną grupą Bunt Młodych, publikował w „Polityce" i wil. „Słowie". Po 1945 pracował w przemyśle. Związany ze Stow. „Pax", 1947-52 poseł na Sejm, współpracownik m. in. —> „Kierunków" (Uzupełnienia). Od 1975 przewodn. Tow. Przyjaciół Książki. W 1958 otrzymał nagrodę publicystyczną im. W. Pietrzaka, 1985 nagrodę min. kult. i sztuki I stopnia. Przeciwnik tradycji romant. i irredentystycznych w świadomości i kulturze pol., podejmował w swych esejach (np. Rzecz o psychice narodu polskiego 1971) krytyczną analizę postaw psychicznych różnych warstw i środowisk społeczeństwa pol. po II wojnie świat., ukazując m. in. ciążenie spuścizny sarmackiej i nie liczącego się z rzeczywistością „pseudopatriotyzmu". W głośnych „pamfletach dziejopisarskich" Dzieje głupoty w Polsce (1947, wyd. rozsz. 1984) próbował udowodnić, że rzecznikami i apologetami tych złych tradycji są przede wszystkim historycy. Uznanie zyskały szkice ukazujące zapoznane rodzime tradycje gospodarności i aktywności przemysłowej Wędrówki po dziejach przemysłu polskiego (t. 1-2 1966-69); wybór prac Parę refleksji o Polsce i świecie (1984). Ważną dziedziną zainteresowań B. były także dzieje Francji XVII w.: esej biogr. Nienawiść i miłość La Rochefoucauld (1962) oraz przekłady, m. in. pamiętników L. Saint Simona (1961).

Podobne prace

Do góry