Ocena brak

Bobomigi

Autor /pawelwielki Dodano /20.02.2014

(-, baby sing language); komunikacja wi-zyjno-przestrzenna, proste gesty lub znaki migowe stopniowo wprowadzane świadomie do komunikacji z niemowlęciem od 6.-9. mż. przy okazji wykonania rutynowych czynności (gest głaskania piersi -będziemyjeść, gest przywołania - chodź). Znakom migowym musi zawsze towarzyszyć język foniczny. Niemowlęta najpierw bacznie obserwują b., potem oczekują ich w określonych sytuacjach, a następnie domagają się ich prezentacji w znanych sytuacjach. Ostatecznie, gdy dziecko rozumie sens znaków, zaczyna naśladować migi. Najwięcej znaków przyswaja dziecko między 10. a 18. mż. Od 18. do 28. mż. chętniej posługuje się językiem fonicznym, a migi naturalnie zanikają.

B. wspierają rozwój mowy, niemowlę wcześniej i łatwiej komunikuje się z rodzicami, jest mniej sfrustrowane (mniejsza różnica międzytym, co chce powiedzieć, a co potrafi mówić), dzieci wykazują więcej empatii i mają lepszy kontakt z otoczeniem. Autorska metoda J. Garcii - metoda SignZBaby (znaki migowe określające nazwy przedmiotów, cech, zjawisk, czynności i uczuć są poparte językiem fonicznym) od lat 90. XX wieku bardzo popularna w USA, jest obecnie popularyzowana w Polsce. B. są także obecne m.in. w systemie edukacyjnym Wielkiej Brytanii i Hiszpanii, gdzie w żłobkach i w przedszkolach wykorzystuje się muzomigi (nauka miganych wierszyków, piosenek przy akompaniamencie muzyki) oraz boboart (dziecko b. poznaje przez zabawy plastyczne z zastosowaniem np. kredek, farb). Jednoczesna nauka języka fonicznego i migowego, angażując obie półkule mózgowe, wpływa korzystnie na rozwój intelektualny i manualny dziecka (lepsza koordynacja oko-ręka). B. znajdują również zastosowanie w terapii dzieci z autyzmem, zespołem Downa, z mózgowym porażeniem dziecięcym, afazją, apraksją mowy, dziedziczonym syndromem alkoholowym, upośledzonymi zdolnościami uczenia się oraz w komunikowaniu się z dziećmi po tracheotomii lub zabiegach zaburzających mowę. (K.BJ

 

Do góry