Ocena brak

Bluszczyk kurdybanek

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Trwałe, aromatycznie pachnące zioło, prawie nagie albo owłosione, z wiązkowymi korzeniami. Pędy płonne wiecznie zielone, pełzają-ce i korzeniące się w węzłach; łodygi kwiatonośne podnoszące się lub prosto wzniesione, rozgałęzione, do około 50 cm wysokości, przeważnie niższe, po przekwitnieniu wypuszczają nadziemne rozłogi o długości powyżej 1 metra. Liście krzyżowo naprzeciwległe, z wierzchu ciemnozielone, często czerwonawe, siatkowato unerwione, nerkowate do okrągławo sercowatych, tępe lub lekko zaostrzone, z karbowanym brzegiem, na ogonkach; na pełzających pędach ogonki dłuższe. Nibyokółki 2-5-kwiatowe, wyrastają w pachwinach liści. Przysadki szczeci-niaste. Kwiaty wyraźnie na szypułkach, niebie-skofioletowe, rzadko czerwonawe, z czerwonawymi punktami na dolnej wardze.

Kielich rurkowaty, zrośnięty dzwonkowato, słabo dwu-wargowy, szorstko owłosiony, często opatrzony małymi, żółtymi gruczołami. Korona zrosło-płatkowa, 2-wargowa, 2-4 razy dłuższa od kielicha, naga lub słabo owłosiona. Rurka korony prosta, na końcu wybrzuszona i brodata; warga górna płaska, dolna 3-łatkowa. Pręciki 4, tylne dłuższe, stojące równolegle pod górną wargą, pylniki w stosunku do siebie pod kątem prostym. Zalążnia górna. Owoc otoczony kielichem; rozłupki gładkie, żółtawe.

Siedlisko: Łąki, lasy i otwarte tereny na wilgotnym podłożu, niekiedy na murach i drzewach.

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa; w obszarze śródziemnomorskim raczej w górach.

Okres kwitnienia: Od kwietnia do czerwca, często także jesienią.

Zastosowanie: Jako dodatek do zup, jarzyn i potraw z ziemniaków, do sałatek lub potraw z twarogu; powinien być zbierany na wiosnę. Kwiaty mogą wzbogacać tzw. poncz majowy (zaprawiany marzanką).

Podobne prace

Do góry