Ocena brak

Błona śluzowa tchawicy

Autor /bianka Dodano /11.01.2012

Błona śluzowa (tunica mucosa). Warstwę wewnętrzną ściany tchawicy tworzy błona śluzowa, która tkanką podśluzową łączy się z błoną włóknistą.

Błonę śluzową pokrywa charakterystyczny dla dróg oddechowych wielorzędowy nabłonek migawkowy, którego migawki poruszają się w kierunku krtani i w tym też kierunku przesuwają śluz wydzielany przez gruczoły tchawicze. Działalność migawek jest bardzo żywa; u człowieka poruszają się one 3 do to razy na sekundę (Po-licard); przesuwanie się śluzu jest tak szybkie, że np. u kota już w ciągu 7 godzin śluz pokryty pyłem może być usunięty 7. całego drzewa oskrzelowego. Jeżeli w doświadczeniu na zwierzętach kawałek wyciętej błony śluzowej obrócimy o 180° i wszczepimy go ponownie, migawki zachowują stary, a więc odwrotny kierunek ruchu i nie dostosowują się do zmienionych warunków. Między komórkami migawkowymi leżą liczne komórki kubkowe. Gruba błona podstawowa oddziela nabłonek od blaszki właściwej błony śluzowej. Blaszka właściwa oprócz skupień limfocytów zawiera w głębi liczne podłużnie ułożone włókna sprężyste, które odgraniczają ją od tkanki podśluzowej; przeświecają one przez błonę śluzową nadając wewnętrznej powierzchni tchawicy żółtawy odcień. Włókna sprężyste tej tzw. błony granicznej sprowadzają rozciągniętą błonę śluzową w jej położenie spoczynkowe. Część włókien sprężystych błony granicznej biegnie pęczkami przez tkankę podśluzową do blaszki wewnętrznej błony włóknistej łącząc obie te błony w jeden układ sprężysty tchawicy. Na ścianie błoniastej błona śluzowa tworzy podłużne fałdy, które układają się w długie spirale; sięgają one w obręb oskrzeli i przedłużenia ich widoczne są nawet w drobnych gałęziach oskrzelowych.

Tkanka podśluzową składa się z wiotkiej tkanki łącznej. W obrębie ściany błoniastej łączy się luźno z blaszką właściwą, wskutek czego błona śluzowa jest tu prze-suwalna i może układać się w fałdy. Tkanka podśluzową zawiera zraziki tłuszczu i liczne tnieszanc gruczoły surowiczo-śluzowe — gruczoły tchawicze (glandulae tracheales), ujścia których są często lejkowato poszerzone i widoczne gołym okiem. Gruczoły tchawic/o występują zarówno w ścianie błoniastej, jak również w ścianie zawierającej chrząstki. Gruczoły znajdujące się w ścianie błoniastej wnikają przeważnie w mięś-niówkę gładką tchawicy lub nawet leżą na zewnątrz od niej. Liczne gruczoły występują również w przestrzeniach między chrząstkami, gdzie ich spłaszczone trzony przylegają do więzadeł obrączkowych. Wszystkie te gruczoły jak również komórki kubkowe wydzielają śluz i zwilżają błonę śluzową. W stanach zapalnych ilość wydzieliny zwiększa się i przesuwanie się jej (w jedną i w drugą stronę) pod wpływem prądu powietrza wywołuje charakterystyczne szmery.

Podobne prace

Do góry