Ocena brak

Błona śluzowa krtani

Autor /bianka Dodano /11.01.2012

Błona śluzowa krtani (tunica mucosa laryngis) ku górze przechodzi w błonę śluzową gardła, ku dołowi w błonę śluzową tchawicy. Błona śluzowa dolnej jamy krtani aż do szpary głośni jest silnie i nieprzesuwalnie złączona z podłożem; powyżej ma ona budowę wiotką z nielicznymi wlókienkami sprężystymi i tylko na tylnej powierzchni nagłośni przylega znowu silniej do podłoża. Z powodu swej wiotkiej budowy w części górnej ulega ona z łatwością obrzękom. W przypadkach chorobowych obrzęki mogą być tak silne i tak szybko występować, że dopływ powietrza zostaje odcięty. Błona śluzowa jest na ogół cienka; ma barwę czerwonawą z wyjątkiem fałdów głosowych o zabarwieniu szarawobialym.

Nabłonek błony śluzowej jest to prawie wszędzie nabłonek wielorzędowy migawkowy. migawki którego poruszają się w kierunku gardła; między komórkami migawkowymi znajdują się dość liczne komórki kubkowe. Tylko w niektórych miejscach, a mianowicie: t) przy wejściu do krtani, 2) na powierzchni przyśrodkowej chrząstek nalewkowatych i 3) na fałdach głosowych występuje niezrogowaciały nabłonek wielowarstwowy płaski, bardziej odporny na pracę mechaniczną. Przy wejściu do krtani nabłonek wielowarstwowy płaski występuje na powierzchni przedniej (językowej) i na brzegach bocznych nagłośni, skąd wzdłuż fałdów nalewkowo-nagłośnio-wych przechodzi na powierzchnię przyśrodkową chrząstek nalewkowa tych. Na tylnej, powierzchni krtaniowej nagłośni nabłonek ten stopniowo lub ostrą granicą przechodzi w nabłonek migawkowy; zawiera on rozsiane kubki smakowe: na powierzchni przedniej nagłośni zdarzają się one tylko wyjątkowo.

Podobne prace

Do góry