Ocena brak

BŁONA ŚLUZOWA JĘZYKA

Autor /judy Dodano /06.01.2012

Nabłonek błony śluzowej pokrywającej język, podobnie jak w całej jamie ustnej, jest wielowarstwowy płaski. Na powierzchni dolnej języka i na nasadzie jest on gładki i niezrogowaciały, na grzbiecie w obrębie brodawek nitkowatych nieznacznie zrogowaciały. Tak jak w całej jamie ustnej, w dolną powierzchnię nabłonka języka wnikają mikroskopowe brodawki utworzone przez blaszkę właściwą błony śluzowej.

Błona śluzowa powierzchni dolnej języka jest szczególnie cienka i delikatna, o zabarwieniu różowawym; tkanka podśluzową łączy ją z błoną mięśniową języka. Po obu stronach linii pośrodkowej niebieskawo prześwieca żyła głęboka języka. W linii pośrodkowej wznosi się fałd błony śluzowej, wędzidełko języka (frenulum linguae), które przyczepia się na dnie jamy ustnej między obu brodawkami pod językowymi. YV wyjątkowych przypadkach wędzidełko jest bardzo krótkie i przeszkadza przy wysuwaniu końca języka; w tych przypadkach można to usunąć zabiegiem operacyjnym. Wędzidełko normalnej wielkości ogranicza nadmierny ruch końca języka ku tyłowi. Bocznic od wędzidełka języka znajdują się dwa symetryczne fałdy, prawy i lewy, biegnące zbieżnie do przodu, wąskie i niskie, o nieco zazębionych brzegach. Są to tzw. fałdy strzępiaste (plicae fimbriatae) znacznie silniej rozwinięte u dziccka niż u dorosłego. Według niektórych autorów jest to pozostałość tzw. podjęzycza (sublingua), szczególnie silnie rozwiniętego u pierwotnych torbaczy i małpiatek; znaczenie filogenetyczne tych fałdów nie jest jednak wyjaśnione.

Błona śluzowa grzbietu języka podlega silnemu działaniu mechanicznemu; grzbiet języka rozciera bowiem pokarmy o podniebienie. W związku z tym jest też ona bardzo mocna i ściśle złączona z podłożem. Właściwa tkanka podśluzową tu nie występuje, jest ona przekształcona w gęstą i mocną warstwę łączno tkankową, tzw. rozcięgno języka (aponeurońs linguae). Do niego przyczepiają się mięśnie języka, których ścięgna w odróżnieniu od innych ścięgien ustroju są bogato wyposażone we włókna sprężyste; hamują one nagle skurcze mięśni. Na grzbiecie języka rozsiane są liczne i różnokształtne brodawki językowe, różniące się od mikroskopowych brodawek blaszki właściwej (lamina propńa) nie tylko wielkością i położeniem, ale przede wszystkim budową i czynnością.

Podobne prace

Do góry