Ocena brak

BŁONA ŚLUZOWA Gardła

Autor /laetitia Dodano /06.01.2012

Powierzchnia wewnętrzna gardła na całej swej długości wysłana jest błoną śluzową, która stanowi dalszy ciąg błony śluzowej jamy nosowej i ustnej.

Rzeźba powierzchni wewnętrznej błony śluzowej jest bogata dzięki otaczającym błonę śluzową pasmom mięśniowym i ścianom przylegających narządów, które wpuklają się w nią.

Ujście trąbki jest widoczne przy badaniu jamy nosowej wziernikiem od tyłu (rhinoscopia posterior). Leży ono na wysokości tylnego końca małżowiny nosowej dolnej i dostępne jest sondowaniu za pomocą zagiętego zgłębnika wprowadzonego przez przewód nosowy dolny. Ujście gardłowe trąbki od strony przedniej, górnej i tylnej objęte jest podkowiastą wyniosłością błony śluzowej. Część przednią tej wyniosłości nazywamy 2) wargą przednią (labinrn anterius); tworzy ją haczykowato zagięta blaszka boczna chrząstki trąbki; warga przednia przedłuża sic ku dołowi w kierunku podniebienia miękkiego w postaci 3) słabego, krótkiego fałdu błony śluzowej, tzw. fałdu trąbkowo-podniebiennego (plica salpingopalatina). 4) Warga tylna (labium posterius) stanowi cześć górną i tylną wyniosłości obejmującej ujście trąbki. Jest ona wyższa i grubsza od poprzedniej i z tego powodu zwana wałem trąbkowym (torus tubarius). Wał trąbkowy jest uwypuklony blaszką przyśrodkową chrząstki trąbki. Oddziela on ujście trąbki, położone do przodu od niego, od zachyłka gardłowego położonego do tylu. W, przedłużeniu wału trąbkowego ku dołowi w ścianie bocznej gardła biegnie fałd błony śluzowej zwany 5) fałdem trąbkowo-gardłowym (plica salpin-gopharyngea); podłożem tego fałdu są włókna mięśnia trąbkowo-gardłowego (str. 132). Ujście trąbki słuchowej w jej części dolnej zwężone jest wyniosłością błony śluzowej, tzw. 6) fałdem dźwigać z a (plica m. levatoris), który od ujścia skośnie opada ku podniebieniu; podłoże jego tworzą włókna dźwigacza podniebienia. Ku tyłowi od wału trąbkowego, między nim a tylną ścianą gardła, znajduje się boczne uwypuklenie ściany gardła, które ku górze sięga do sklepienia gardła. Jest ono przypuszczalnie pozostałością odcinka początkowego drugiej wewnętrznej kieszonki skrzelowej i nosi nazwę 7) zachyłka gardłowego (recessus pharyngeus s. Rosenmiilleri).

W błonie śluzowej gardła występują drobne lub większe skupienia tkanki limfatycznej. Największe skupienie tego rodzaju wytwarza tzw. 8) migdałek gardłowy, mniejsze leży na wale trąbkowym i nosi nazwę 9) migdałka trąbkowego.

Podobne prace

Do góry