Ocena brak

BISKUP KOADIUTOR

Autor /Arnolf Dodano /08.06.2012

(łac. episcopus coadiutor), Bp
tytularny, przydzielony do pomocy osobie bpa -> ordynariusza
(personae datus) z prawem następstwa, lub przydzielony stolicy
biskupiej {sedi datus) z uwagi na rozległość diecezji albo wielość
obowiązków obciążających ord. (kan. 350). Dla b.k. bez prawa
następstwa przyjęła się nazwa -> biskupa pomocniczego.

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa istniała już praktyka
przydzielania starszym wiekiem lub chorym bpom rezyd. pomocników,
którzy niekiedy nawet zastępowali ich czasowo w
zarządzie diecezją. Tą drogą, począwszy od VIII w., wyłoniła
się praktyka wyznaczania bpów pomocników z prawem następstwa.
Pap. Bonifacy VIII zastrzegł ich nominację Stolicy
Apost., co obowiązuje do dzisiaj.

B.k. obejmuje swój urząd przez okazanie bpowi rezydencjalnemu
pap. pisma nominacyjnego; b.k. z prawem następstwa
oraz b.k. przydzielony stolicy biskupiej okazuje je nadto kapitule
katedralnej (kan. 334 § 3; 353). B.k. osoby bpa z prawem
następstwa zostaje ord. z chwilą zawakowania stolicy biskupiej.

Prawa i obowiązki b.k. określa zasadniczo pap. pismo nominacyjne;
jeżeli nie postanowiono inaczej, b.k. przydzielony
ordynariuszowi całkowicie niezdolnemu do pracy ma wszystkie
prawa i obowiązki ordynariusza; przydzielony natomiast bpowi
zdolnemu do pełnienia swych funkcji może wykonywać jedynie
zadania zlecone przez ord. (kan. 351).

Natomiast b.k. stolicy
biskupiej wolno sprawować na terenie diecezji wszystkie funkcje
związane z władzą sakry biskupiej, z wyjątkiem udzielania
święceń; w innych sprawach może wykonywać to, co mu zleci
Stolica Apost. lub ord. miejsca (kan. 352).

Zgodnie z założeniami Soboru Wat. II oraz prawodawstwem
posoborowym zawartym w motu proprio Ecclesiae sanctae
(AAS 58 (1966) 757-787) ordynariusze powinni powierzać b.k.
funkcje wikariuszów gen. lub biskupich (wikariusz II, IV).

 

Coronata I 477-481; Bączkowicz I 520-522; S. Sipos, Enchiridion iuris
canonici, R 1960, 216-218; M. Żurowski, O duchowieństwie w szczególności, Wwa 1970, I 255-260.

Podobne prace

Do góry