Ocena brak

BILFINGER, Bulfinger, Bielfinger GEORG BERNHARD

Autor /Arnolf Dodano /08.06.2012

ur.
23 I 1693 w Cannstatt (Wirtembergia), zm. 18 II 1770 w Stuttgarcie,
Filozof i teolog ewangelicki.

Studiował w Halle, gdzie słuchał wykładów Ch. Wolffa; 1721
został prof, filozofii, a 1725 także matematyki na tamtejszym
uniw.; 1725-31 (na zaproszenie ces. Piotra I Wielkiego) prof,
metafizyki, logiki i filozofii mor. Petersburskiej Akademii Nauk;
1731 powrócił do kraju i był prof, teologii w Tybindze oraz
wykładowcą ekonomii i statystyki.

Ogłosił pracę De causa gravitatis
(Ptb 1728), w której rozwiązał problem grawitacji; nadto
napisał m.in. Dissertano de harmonia praestabilita (T 1721), De
axiomatibus philosophicis (T 1722), De triplici rerum cognitione
histórica, philosophica et mathematica (T 1722), De origine et
permissione mall, praecipue moralis (T 1724), Dilucidai iones philosophicae
de Deo, anima humana, mundo et generalibus rerum
afièctionibus (T 1725).

Zasługą B. jest usystematyzowanie i zmodyfikowanie
nauki G.W. Leibniza o -> monadach w duchu filozofii
oświecenia;

B., choć opowiadał się za doktryną Wolffa
i Leibniza, uważał jednak, że nie wszystkie monady występują
jako substancje percypujące, lecz niektóre są związane z jakąś
silą kinetyczną; w teologii był propagatorem -> pietyzmu.

 

E. Schmid, Geheimerat Georg Bernhard B., Zeitschrift für württembergische Landesgeschichte 3 (1939) 370-422; A. Rapp, NDB II 235-236; M. Liebing, RGG I 1291-1292.

Podobne prace

Do góry