Ocena brak

Bilans wodny

Autor /Czesiek Dodano /27.05.2011

Straty wody w wyniku parowania są w skali świata równoważone opa­dami atmosferycznymi. Zestawienie zysków i strat wody na określonym obszarze w ciągu roku nazywamy bilansem wodnym.

W przypadku obszarów morskich bilans wodny jest prosty. W ciągu roku ocean światowy otrzymuje w postaci opadów 411 600 km3 wody oraz przyjmuje 41 000 km3 wód rzecznych. W tym samym czasie z powierzchni wszech oceanu wyparowuje 452 600 km3 wody. Zyski i straty wody równowa­żą się.

Bardziej skomplikowany jest bilans wodny opadów lądowych. Po strome zysków należy w nim uwzględnić:

opady atmosferyczne

kondensację pary wodnej w postaci osadów

zasoby wodne z poprzedniego okresu (wody zretencjonowane)

spływ powierzchniowy z sąsiednich obszarów

podziemne przesiąkanie wody z sąsiednich obszarów Po stronie ubytków znajdują się:

straty spowodowane parowaniem

odpływ powierzchniowy na inne obszary

podziemne przesiąkanie do sąsiednich obszarów

zasoby pozostawione na okres następny (retencja)

Obszary, na których ilość wody po stronie zysków jest większa niż jej straty w ciągu roku, mają dodatni bilans wodny. Nadwyżki gromadzone są głównie w jeziorach i pod powierzchnią terenu oraz odpływają rzekami do mórz. Generalnie dodatni bilans wodny mają obszary, na których roczna suma opadów przewyższa wartość parowania. Warunki takie występują w równikowej, umiarkowanej i podbiegunowej strefie klimatycznej.

Na suchych, pustynnych obszarach, gdzie roczna suma opadów jest mniejsza niż potencjalne parowanie, bilans wodny jest ujemny. Najwięcej obszarów o ujemnym bilansie wodnym występuje w klimatycznej strefie zwrotnikowej i w klimatach kontynentalnych suchych strefy umiarkowanej.

Podobne prace

Do góry