Ocena brak

Biegus morski

Autor /Lech Dodano /26.01.2012

Wygląd: Nieco większy od biegusa zmiennego; długość ciała 21 cm. Łatwo go poznać po żółtych, stosunkowo krótkich nogach. Często przebywa w towarzystwie kamuszników. Upierzenie ciemne, bez rdzawych tonów. Samica nieco większa od samca (do 24 cm). Poza okresem godowym żyje w małych stadkach.

Środowisko: W lecie sucha, górska tundra lub tereny z rumoszem skalnym w pobliżu wybrzeży lub rzek, także w strefie rozpryskiwania się fal na kamienistej plaży. Nigdzie częsty. Podczas, gdy inne biegusy zimę spędzają w krajach tropikalnych, a gnieżdżą się na dalekiej północy, biegus morski pozostaje zawsze na północy tam, gdzie morze jest wolne od lodu; jedynie niewielka ich część odlatuje w kierunku południowym aż do wybrzeży Morza Północnego. Ptaki zatrzymują się tam zawsze na skalistych odcinkach wybrzeża, także na tamach i falochronach. Poruszają się zręcznie po mokrych i śliskich kamieniach.

Lęgi: Gniazdo znajduje się wśród kamieni w kępach mchu lub między nagimi kamieniami, skąpo wysłane częściami roślin. W zniesieniu 4 jaja, okres lęgowy od połowy czerwca i w lipcu.

Część młodych wykluwa się dopiero w sierpniu. Gdy młode po 4 tygodniach zaczynają latać, zaczyna się także polarna zima. W okresie lęgowym biegusy morskie są mało widoczne, tym bardziej że podrywają się z gniazda dopiero spod nóg człowieka. Samica niewiele czasu poświęca potomstwu i w niedługim czasie po wykluciu się piskląt opuszcza rodzinę. Ojciec nie prowadzi piskląt do strefy przyboju fal, gdzie dorosłe ptaki szukają pożywienia, lecz na pola otoczaków. Pilnuje ich z jakiegoś wzniesienia, na przykład ze skały i zwodzeniem próbuje odwrócić uwagę intruzów.

Podobne prace

Do góry