Ocena brak

Biegus malutki

Autor /Lech Dodano /26.01.2012

Wygląd: Długość ciała 14—16 cm; zwykle odrobinę mniejszy od biegusa małego. Młode łatwo rozpoznać po widocznym na grzbiecie białym rysunku w kształcie litery V; dorosłe ptaki latem brązowawe z białym brzuchem, zimą także pierś biała. Nogi i_ dziób zawsze czarne.

Środowisko: Ptak lęgowy tundry, na południu aż do tundry krzewinkowej. Nie ma go lub jest rzadki na terenach występowania biegusa małego. Raki nie odbywające lęgów pokazują się także w umiarkowanych strefach klimatycznych, a nawet tropikalnych. Zimują w tropikalnych rejonach Afryki i Azji.

Lęgi: Samce do początku lipca odzywają się wibrującym głosem lecąc z uniesionymi skrzydłami lub ćwierkają z czubka niskiego krzewu. Gniazdo leży zwykle na suchym wzniesieniu w pobliżu wody, czasami wysłane kilkoma listkami, często jednak jest to jedynie zagłębienie w ziemi bez żadnej wyściółki.

Okres lęgowy pod koniec czerwca i w lipcu; w zniesieniu 4 jaja, czas wysiadywania nie znany, ale większość piskląt wykluwa się w drugiej połowie lipca. Wędrują nocą; jesienią na wybrzeżach Morza Bałtyckiego i Północnego w dużych stadach, często razem z innymi ptakami plaż. Wiosną przelot nad Bałtykiem nie jest tak wielki; przypuszcza się, że ptaki wędrują trasą okrężną - jesienią lecą wzdłuż zachodnioeuropejskich wybrzeży aż do zachodniej Afryki, następnie na wschód i przez Morze Kaspijskie z powrotem na północ.

W głębi lądu środkowoeuropejskiego można obserwować je jako regularnie przelotne od sierpnia do paździenika (na przykład jesienią licznie pojawiają na zbiornikach zaporowych Śląska).

Pożywienie: Poszukuje pożywienia we dnie i w nocy w płytkiej wodzie z mulistymi brzegami; zjada larwy owadów, skorupiaki i utopione owady lądowe.

Podobne prace

Do góry