Ocena brak

Biedrzeniec mniejszy

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina trwała z przyziemną rozetką liści, osiągająca wysokość do 60 cm, rzadko naga, przeważnie gęsto puszysto owłosiona, a w ogóle bardzo wielopostaciowa pod względem wielkości, podziału liści, owłosienia i barwy kwiatów. Korzeń wrzecionowaty, rozgałęziony, obrączkowaty, o nieprzyjemnym, ostrym kozłowym zapachu. Łodyga prosto wzniesiona, obła, wewnątrz pełna, delikatnie żeberkowana, rozgałęziona, w górnej części prawie bezlistna. Dolne liście na długich ogonkach, nieparzystopierzaste, z 3-7 parami listków; są one siedzące, nie podzielone, jajowate z karbowanym lub ząbkowanym brzegiem. Górne liście dwukrotnie pierzaste z równowąskimi odcinkami, siedzące na nieco skórzastych pochwach. Baldachy o 6-25 promieniach, małe, pokrywy i pokrywek brak lub występują tylko sporadycznie.

Kwiaty małe, białe, żółtawobiałe, rzadko różowe lub czerwonawe, obupłciowe i męskie. Rąbek kielicha bez ząbków. Płatki korony odwrotnie jajowate, na szczycie lekko wycięte z odgiętą łatką. Zalążnia dolna, szyjka w czasie kwitnienia krótsza od kwiatu.

Siedlisko: Przeważnie na suchych, słonecznych, ubogich stanowiskach: na łąkach, pagórkach, kamienistych stokach i rumowiskach.

Rozmieszczenie: Większa część Europy z wyj jątkiem jej południowych krańców i wysp.  

Okres kwitnienia: Od czerwca-lipca do października.

Zastosowanie: Przede wszystkim młode liście, słodkawo-ostre w smaku, mają zastosowanie jako przyprawa do zup, sosów oraz jako jarzyna - zwłaszcza w kuchni śródziemnomorskiej.

Uwagi ogólne: Takie samo zastosowanie ma znacznie większy biedrzeniec wielki (Pimpinella maior), którego łodyga jest ulistniona aż do góry i który w porze kwitnienia tworzy boczne płonne rozetki. 

Podobne prace

Do góry