Ocena brak

Biblioteki i drukarnie

Autor /NaumxD Dodano /24.04.2013

Ożywienie religijne, spotęgowane reformą i reformacją, zwiększyło zapotrzebowanie na nauczanie, ale ina książkę.

Bazylea, dotychczasowy największy ośrodek sztuki drukarskiej, stała się protestancka, a Paryż i Lyon,nie mniej liczące się uprzednio ośrodki, osłabły w tej dziedzinie z powodu wojen hugenockich. Wzrosłanatomiast liczba drukarni w Wenecji i Rzymie, nie ustała zaś aktywność drukarni hiszpańskich.

Z Wenecji do Rzymu powołał już Pius V (1561) wybitnego drukarza i filologa, Paola Manutiusa, któregoruchliwa działalność umożliwiła Sykstusowi V założenie (1587) drukarni watykańskiej. Kongregacja Rozkrzewiania Wiary posiadała (od 1626) własną drukarnię, wyposażoną w czcionki łacińskie, greckie,arabskie i armeńskie, by mogła misjonarzom dostarczać księgi liturgiczne.

W Niemczech, gdzie istniało wiele drukarni protestanckich, katolicy także zakładali własne. Jezuici staralisię o nie w szczególniejszy sposób. W Dillingen otworzyli swoją drukarnię, obok istniejącej już innejkatolickiej.

Obfite wydawanie książek - w Niemczech, na początku XVI wieku ponad 1500 nowych pozycji rocznie -ułatwiało tworzenie bibliotek, zwłaszcza przy szkołach. Jezuici przyjęli zasadę, że biblioteka istniejeprzy każdym kolegium, Na dowód przykładania do niej szczególnej wagi przytacza się wypowiedź PiotraKanizego, że łatwiej wyobrazić sobie kolegium bez kościoła (to nie znaczy bez kaplicy), aniżeli bez biblioteki.

Biblioteka Watykańska nie tylko zwiększyła zbiory, przede wszystkim z daru (1623) księcia elektoraMaksymiliana Bawarskiego (Bibliotheca Palatina), ale otrzymała już od Sykstusa V nowy budynek, wktórym zapoczątkowano artystyczne wyposażanie sal bibliotecznych.Rzymską bibliotekę dostępną dla publiczności (od 1614) zorganizował augustianin eremita, biskup AngeloRocca. Od jego imienia nazwano ją Bibliotheca Angelica.

Biblioteka Ambrozjańska w Mediolanie stała się szybko sławną, obok Watykańskiej. Ufundował ją iudostępnił do publicznego korzystania (od 1609) kardynał Federigo Borromeo.

Na początku następnego okresu liczono 80 bibliotek publicznych w Italii, 50 w Niderlandach, 27 weFrancji, 23 w Niemczech, 11 w Anglii. W Hiszpanii rozwój publicznych bibliotek został zapoczątkowanydokonaną (1565) przez Filipa II fundacją biblioteki w Escorialu jako księgozbioru o charakterze uniwersalnym.W Polsce, do już istniejących bibliotek (Biblioteka Akademii Krakowskiej) doszły nowe,zwłaszcza cenne biblioteki: Akademii Lubrańskiego w Poznaniu, Akademii Wileńskiej, Akademii Zamojskieji kolegiów jezuickich. Ich rozwój został zahamowany w XVII wieku, na skutek politycznychniepokojów i ekonomicznego upadku Polski.

Podobne prace

Do góry