Ocena brak

Białorybica, nelma

Autor /Bonifacy78 Dodano /31.01.2012

Wygląd: podobna do siei; słabo bocznie spłaszczone ciało z długą głową o zaostrzonym pysku. Wzdłuż linii bocznej 90-120 łusek. Duży, końcowy otwór gębowy, sięgający do wysokości środka oka. Żuchwa nieco dłuższa od szczęki górnej. Szczęki, lemiesz i język są uzębione. Pierwszy łuk skrzelowy z 19-26 wyrostkami filtracyjnymi.  

Ubarwienie: wierzch głowy i grzbiet ciemny z niebieskawym połyskiem, boki i brzuch srebrzyste, płetwa grzbietowa czarniawa.

Długość: 50-80, maksymalnie do 130 cm (masa ciała do 35 kg).

Występowanie i środowisko: podgatunek nominotypowy, czyli właściwa białorybica (S, I. leucichthys) żyje w Morzu Kaspijskim i jego pn. dopływach, mająca również duże znaczenie gospodarcze nelma (S. I. nelma) występuje w wodach przybrzeżnych, rzekach i jeziorach zlewiska Morza Arktycznego od Morza Białego po dorzecze Mackenzie w Kanadzie.

Tryb życia i rozród: białorybica jest rybą wędrowną, żerującą w morzu, natomiast na tarło wstępującą do rzek (Kamy, Wołgi, Uralu). Wędrówki te odbywają się wiosną (rasa jara) lub jesienią (rasa ozima). Trze się w październiku i listopadzie. Jedna samica, zależnie od swych rozmiarów, składa na żwirowe dno 130000-420000 jaj. Wylęg następuje wiosną, a narybek wkrótce spływa do morza, do którego dociera poczynając już od czerwca. Wędrowne są również morskie formy nelmy, a ich rozród przebiega podobnie jak białorybicy.

Pokarm: początkowo bezkręgowce, później, od 2. roku życia, głównie ryby.

Do góry