Ocena brak

Bezpieczeństwo żywnościowe

Autor /niebieska Dodano /13.02.2014

Bezpieczeństwo żywnościowe jest to nieprzerwany dostęp do żywności wystarczającej dla wszystkich ludzi do zdrowego i aktywnego życia.

Na poziomie gospodarstwa domowego bezpieczeństwo żywnościowe zależy nic tylko od stabilnej podaży żywności i dochodu gospodarstwa, ale także cen artykułów rolno-spożywczych. Szacuje się, żc w latach 2001-2003 około 854 min osób na święcie cierpiało z powodu niedożywienia, w tym 820 min w krajach rozwijających się, ale aż 9 min w krajach rozwiniętych. W Europie, podobnie jak

i innych rozwiniętych regionach świata, do grup populacyjnych szczególnie narażonych na niedożywienie należą m.in. osoby o niskich dochodach, bezrobotni, bezdomni, imigranci oraz dzieci. Bezpieczeństwo żywnościowe, rozumiane juko zrównoważona podaż żywności, zostało zaliczone do podstawowych filarów polityki wyżywienia w opracowanym przez WHO tzw. Pierwszym Planie Działań dla Europy na lata 20(K)-2(MK>. Dwa pozostałe filary to jakość żywności oraz żywienie (iyc. 15.2). Należ)' podkreślić, iż aktywności podejmowane w ramach trzech wyszczególnionych filarów polityki wyżywienia muszą się wzajemnie uzupełniać.

Biorąc pod uwagę pierwszy filar, to Plan Działań 2000-2(X)6 dla regionu europejskiego zakładał, iż w celu zapewnienia zrównoważonego, bezpiecznego dla populacji i środowisko poxiomn podaży żywności konieczne jeSt opracowywanie mechanizmów pobudzania predukcji rolniczej oraz konsumpcji, a także wdrażanie programów pomocy grupon tzw. zwiększonego ryzyka. W odniesieniu do tego ostatniego zadania na obszarze państw Unii Europejskiej w ramach Wspólnej Polityki Rolnej funkcjonuje Program Pomocy Żywnościowej dla Najuboższych (Progranune Europeen d’A:de cna plus denumis - PEAD). Jego podstawą są nadwyżki produkcyjne UE (zapasy interwencyjne), a koordynacją procesów rozdysponowania pozyskanej żywności zajmują się akredytowane agencje państwowe i organizacje społeczne. Od kilku lat budżet PEAD zwiększa się i w 2006 r. przekroczył 259 min euro. Według danych Komisji Europejskiej największymi beneficjantami pomocy są Wiochy, Francja oraz Hiszpania. Spośród nowych krajów członkowskich do programu dołączyła m.in. Polska.

Celem drugiego filaru polityki wyżywienia dla Europy, związanego z jakością żywności, jest eliminacja w krajach europejskich zagrożeń związanych ze skażeniem żywności środkami biologicznymi i chemicznymi oraz podejmowanie działań kontrolnych w cbrębie łańcucha żywnościowego. OI>szar ten stal się wyjątkowo ważny dla europejskiego konsumenta po serii skandali żywnościowych w latach dziewięćdziesiątych, gdy radykalnie spadło zaufanie nabywców do żywności znajdującej się na rynku. Obecnie w Unii Europejskiej rolę niezależnego doradcy w tym zakresie pełni Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (F.uropcan Food Safety Aurhority - EFSA). Instytucja ta. powołana w 2(X)2 r.. ma także zapewniać wsparcie naukowo-techniczne w kwestiach prawodawstwa i polityki Wspólnoty' wc wszystkich dziedzinach, które wywierają bezpośredni lub pośredni wpływ na bezpieczeństwo żywności i pasz. FFSA zajmuje stanowisko w sprawie oświadczeń umieszczanych przez producentów na opakowaniach, jest odpowiedzialna za zbieranie i analizę danych oraz monitoring zagrożeń związanych z żywnością i paszami, ma także przyczyniać się do wysokiego poziomu ochrony życia i zdrowia ludzkiego, zdrowia zwierząt i odpowiednich warunków ich hodowli oraz ochrony roślin i środowiska naturalnego.

Strategicznym celem trzeciego Filaru polityki wyżywienia, tj ..żywienia", jest redukcja ryzyka chorób dictozalcżnych w populacji. Prowadzona w tym celu działalność profilaktyczna obejmuje np. zapobieganie deficytom składników w dziennej racji pokarmowej poprzez suplcmentację lub wzbogacanie żywności. Ważnym elementem tego obszaru jest edukacja żywieniowa, szczególnie istotna w odniesieniu do dzieci. W nurt tych działań wpisuje sic Program Działań Interwencyjnych przeciwko Chorobom Niezakaźnym (Countrywidc Intcgra-tcd Noncommunicablt Diseases lntervention - C1NDI) realizowany przez Europejskie Biuro Regionalne WHO Obecnie program CIND1 obejmuje 30 krajów europejskich (w tym Polskę) oraz Kanadę. Jego celem jcsl prowadzenie i koordynacja działań ukierunkowanych na zapobieganie i kontrolę czynników ryzyka, w tym palenia papierosów, nadciśnienia, otyłości i niskiej aktywności fizycznej. W ramach programu gromadzone są jednocześnie informacje na temat dotychczasowych doświadczeń, które mogą być wykorzystywane w kolejnych latach.

Do bardzo ważnych inicjatyw prowadzonych od lat w wielu krajach zalicza się kampanie zwiększające spożycie owoców i warzyw. Niski poziom spożyciu tych produktów (poniżej zalecanego przez WHO/FAO 400 g na osobę dziennie) jest jednym z kluczowych czynników ryzyka rozwoju chorób cywilizacyjnych w krajach rozwiniętych. Hasła promujące spożycie warzyw i owoców często wykorzystują powszechnie przyjęty termin ..porcja", który oznacza 80 g. Najbardziej rozpowszechnione są zalecenia typu „5 (porcji) dziennie". Przyjmuje się, iż porcja owoców jest to jedno średnie jabłkr, trzy śliwki, pół szklanki drobnych owoców, W przypadku warzyw jedna porcja to np.: M2 szklanki kapusty, szpinaku, brokułów lub brukselki oraz 1/3 szklanki bobu. groszku, zielonej fasoli, cukini. papryki, kukurydzy, rzepy, selera, buraków. Podejmowane akcje mogą być „powszechno", skierowane do całej populacji lub „zogniskowane" na konkretnej grupie docelowej.

Podobne prace

Do góry