Ocena brak

BENIN, Ludowa Republika Benin

Autor /Nemo Dodano /06.06.2012

Do 30 XI 1975 Dahomej,
państwo w Afryce Zach. nad Zatoką Gwinejską, do 1890 niepodległe
królestwo, nast. protektorat, od 1904 kolonia Francji,
a od 1 VIII 1960 republika; 1973 liczył 115 800 km2 i 2,83 min
mieszkańców.

B. zamieszkany przez plemiona wyznające religie rodzime
ulegał od pn. wpływom islamu. Misje chrzęść, podjęli tu
pierwsi Portugalczycy, którzy 1680 zbudowali kaplicę w Ouidah.
W XVII i XVIII w. ewangelizację prowadzili kapucyni, dominikanie
oraz diec. księża portug. i franc, bez większych skutków.

Nieliczna grupa katolików (1830 ok. 2000), rekrutująca się
głównie z eur. kolonistów i Murzynów „Brazylijczyków", zależna
była od bpstwa Sao Tomé (obecnie Säo Tomé—Principe
w metropolii Luanda), a od 1842 od wikariatu apost. Gwinea
Górna i Dolna; pap. Pius IX utworzył 1860 autonomiczną misję
w B. i powierzył ją kapłanom zgrom, afrykańskich misji zagr. ;
1861 do misji włączyli się Hiszpanie i pierwsze siostry zak.;
1874 przy 3 placówkach mis. pracowało 14 księży i 12 sióstr.

Tropikalne warunki klimatyczne oraz wrogość tubylców były
przyczyną rychłej śmierci 30 misjonarzy; 1894 w związku z przejęciem
protektoratu przez Francję zezwolono na prowadzenie
misji chrzęść, które kontynuowało zgromadzenie afryk.; ponadto
od końca XIX w. misje chrzęść w B. prowadzili metodyści
i Badacze Pisma Św.; 1912 za zgodą wikariusza apost.
powstało rodzime zgrom, małych służebnic ubogich. Niebywały
dotąd rozwój działalności mis. nastąpił po II wojnie świat.;

1955 przybyli tu sulpicjanie, 1956 — bracia szkolni, 1959 — cystersi;
1954-59 liczba katolików wzrosła z 174 007 do 238 148,
a liczba nawróceń osiągnęła rocznie ponad 10 000; 1960 założono
w B. zgrom, kapłanów Fidei Donum. Postępy misji
współcz. utrudnia mała liczba powołań kapł. i zwiększający
się wpływ islamu z pn., sprzyja im natomiast rozwój Akcji Kat.
i przyjmowanie chrześcijaństwa przez inteligencję.

Prefekturę
apost. utworzył 1883 pap. Leon XIII, którą 1901 podniósł do
rangi wikariatu apost. (bp Louis Auguste Dartois 1901-05,
bp Francesco Steinmetz 1905-36), liczącego wówczas 11 stacji
mis., 32 kapłanów diec, 18 sióstr zak., 8000 katolików;

1913
otwarto wyższe seminarium duch. św. Galla w Ouidah. Pap.
Pius XII utworzył w pn. B. prefekturę apost. Parakou (1948)
i wikariat apost. Porto Novo (1954), a bullą Dum tantis Ecclesiae
z 14 IX 1955 ustanowił stałą hierarchię kośc. — metropolię
Cotonou z diec. Porto Novo i prefekturą apost. Parakou; pap.
Jan XXIII utworzył 1963 diec. Abomey, a pap. Paweł VI diec.
Natitingou i Parakou (1964) oraz diec. Lokossa (1968).
Głównym ośrodkiem życia rei. jest sanktuarium maryjne
w Dassa-Zoumé i klasztor cysterek w Parakou.

Pierwsze czasopismo
kat. „La reconnaissance africaine", zał. 1926 przez ks.
P. Aupnis, przeznaczone dla młodzieży, dążyło do ukazywania
wartości kultury rodzimej; uaktywnieniu apostolatu świeckich
służy Akcja Kat.; 1928 wyświęcono pierwszego kapłana tubylczego,
a 1957 pierwszego bpa Bernardina Gantin, który 1960
został metropolitą w Cotonou.

 

F. Schwager, Die katholische Heidenmission der Gegenwart II. Mission im afrikanischen Weltteil, Steyl 1908, 85-112; AAS 40(1948) 297-298, 487-488; R. Wiitgen, Gold Coast Mission History ¡471-1880, Techny 1956; R. Guilcher, La Société des Missions Africaines. Ses origines, sa nature, sa vie, ses oeuvres, Ly 1956; AAS 48 (1956) 113-119; BdM II 299-303; AtHier 30-31; AnPont 1968; P. Falcon, Bilan historique de l'action des missions africaines sur le continent noir. Revue française d'études politiques africaines 56 (1970) 12-36; P. Saulnier, Etude socio-religieuse d'une famille à partir des noms individuels au Sud-Dahomey, Anth 69 (1974) 874-932.

Podobne prace

Do góry