Ocena brak

BEŁZ

Autor /Mirogniew Dodano /06.06.2012

Parafia i dekanat w archidiecezji lwowskiej (Ukraińska
SRR). Gród w B. należący do Polski zajął 1030 wielki
książę kijowski Jarosław Mądry; B. był w X I I I i X I V w. stolicą
odrębnego księstwa ruskiego, 1388-1462 stolicą pol. lenna książąt
mazowieckich, 1462-1772 stolicą woj. bełskiego; od 1772
pod panowaniem Austrii; 1918-39 i 1944-52 należał do Polski;
prawa miejskie nadał B. ok. 1375 Władysław Opolczyk.

Prawdopodobnie równocześnie z lokacją miasta erygowano
parafię przy kościele św. Mikołaja, a 1604 na synodzie diec.
bp chełmski Jerzy Zamoyski utworzył dek. bełski, który włączono
1782 do diec. przemyskiej, a 1787 do archidiec. lwowskiej;
ostatnim prob, i dziekanem bełskim był ks. Jakub Dymitrowski
(1925-46).

Klasztor dominikanów i kościół Świętego Ducha,
zał. za miastem ok. 1377, uposażył 1394 książę Ziemowit I V ;
1554 dominikanie wybudowali w mieście klasztor i kościół
Wniebowzięcia MB; Z. Chodkiewiczowa ufundowała przed 1647
klasztor dominikanek i kościół Niepokalanego Poczęcia NMP,
w którego miejsce zbudowano ok. 1743 nowy;

Józef II skasował
1788 klasztory, a kościoły przekazał miejscowej parafii.
Uniccy bpi chełmscy przybrali w X V I w. tytuł „chełmskich
i bełskich"; takim tytułem podpisał 1596 unię -> brzeską bp
D. Zbirujski; 1818-1860 tytuł „bpów bełskich" nosili chełmscy
bpi pomocniczy.

 

S. Barącz, Rys dziejów zakonu kaznodziejskiego w Polsce, Lw 1861, II 290-291, 517; W. Abraham, Powstanie organizacji Kościoła łacińskiego na Rusi, Lw 1904, I 336; W. Chotkowski, Historia polityczna Kościoła w Galicji za rządów Marii Teresy, Kr 1909, I-II (passim); J. Kłoczowski, Dominikanie polscy na Śląsku w XIII-XIV wieku, Lb 1956, 316; L. Bieńkowski, Działalność organizacyjna biskupa Jana Biskupca w diecezji chełmskiej (1417-1452), RH 7 (1958) z. 2, 223-224; HierCat VII 109; Kumor Gr, ABMK 20(1970) passim; MAChP I 209.

Podobne prace

Do góry