Ocena brak

BELL GEORGE KENNEDY ALLEN

Autor /Alpinian Dodano /06.06.2012

ur. 4 II 1883 w Hayling Island (Wielka Brytania), zm. 3 X 1958 w Canterbury, Bp anglik., teolog, działacz społ. i ekumeniczny.

Od 1907 pełnił obowiązki prob, w robotniczej parafii w Leeds;
1910 został duszpasterzem akademickim w Oksfordzie, 1914 sekretarzem abpa Canterbury R. Davidsona oraz kierownikiem
referatu spotkań wewn. i międzywyznaniowych; współpracował
z F.W. Siegmundem-Schultzem, V. Ammundsenem i L.O.J. Soderblomem w nawiązywaniu przyjaznych stosunków z różnymi
ugrupowaniami chrzęść. ;

1925 uczestniczył w Sztokholmskiej
Światowej Konferencji Praktycznego Chrześcijaństwa, na której
zaproponował utworzenie International Christian Council; 1929
został bpem Chichester, a 1930 sekretarzem -> Lambeth Conference;
po śmierci Söderbloma (1931) przejął kierownictwo
ruchu Praktyczne Chrześcijaństwo;

1937 wszedł do Izby Lordów;
nawiązał kontakt z kard. A. Hinsleyem oraz pap. Piusem
XII; 1948 uczestniczył w -> Amsterdamskim Zgrom. Ogólnym
ERK, gdzie został wybrany przew. Komitetu Centr, i Wykonawczego;
1954 był honorowym przew. -> Ewanstońskiego
Zgrom. Ogólnego ERK.

Występował w obronie mniejszości rei.
i nar., zwalczał kolonializm i imperializm; należał do antyfaszystowskiej
organizacji kierowanej przez D. Bonhoeffera, z którym
spotkał się 1942 w Szwecji, by zawrzeć porozumienie
w sprawie polit, oporu przeciw hitleryzmowi.

W wygłoszonym
1946 w San Francisco kazaniu z okazji ustanowienia ONZ przestrzegał zwycięskie mocarstwa przed stosowaniem przemocy.

Ogłaszał prace hist.-teol. oraz ekum., jak A Brief Sketch of
the Church of England (Lo 1930), Randall Davidson, Archbishop
of Canterbury (MI, Lo 1935,19523 ) , Christianity and World
Order (NY 1940), The Significance of the Barmen Declaration
(Lo 1943), The Church and Humanity (Lo 1948).

Wydał nadto
wiele dokumentów z konferencji ekum., m.in. Documents Bearing
on the Problem of Christian Unity and Fellowship 1916-20
(Lo 1920), Documents on Christian Unity 1920-24 (Lo 1924),
The Stockholm Conference 1925 (Ox 1926) oraz Documents on
Christian Unity 1924-58 (Lo 1958).

Dzięki tym pracom przyczynił
się do ożywienia ruchu ekum. w Anglii; uważany był
za duchowego przywódcę Kościoła anglikańskiego.

 

N. Karlström, RGG I 1026; E. Berggrav, W.A. Visser't Hooft, Bishop B.
Life-Work in the Ecumenical Movement, ER 11 (1959) 133-141; J.W. Winterhager, WKL 145; Georg B. — Alphons Koechlin. Briefwechsel 1933-1954, Z 1969;K. Slack, George B„ Lo 1971.

Podobne prace

Do góry