Ocena brak

BECQUEREL HENRI ANTOINE

Autor /Alpinian Dodano /05.06.2012

ur. 15 XII 1852 w Paryżu, zm. 25 VIII 1908 w Croisic (pd. Bretania), Fizyk, laureat nagrody Nobla (1903).

Studia politechniczne odbył B. 1872-75 w Paryżu i przez 3 lata
pracował jako inż. w instytucie dróg i komunikacji, później
w muzeum historii przyrodoznawstwa, gdzie 1878 był asystentem
ojca; 1880 uzyskał na Sorbonie doktorat na podstawie pracy
o różnicy widm absorbeji w kryształach, a 1892 otrzymał
tytuł profesora.

B. podjął badania nad magnetooptyką, fosforescencia
i promieniotwórczością naturalną; wykazał 1896, że
niektóre związki chemiczne (sole uranowe) emitują promienie,
mające właściwości przenikania materii i jonizacji gazu, czym
przyczynił się do dokładniejszego opisu struktury atomu oraz
zachodzących w jego jądrze przemian;

w oparciu o wyniki doświadczeń wysunął wniosek filoz. o braku empirycznych podstaw
do uznania materii za niezniszczalną i wieczną, gdyż w swym
trwaniu przejawia się ona jako skończona i stworzona.

Przyjmował
początek istnienia materii, nie sprecyzował jednak wyraźnie
przyczyny sprawczej jej zaistnienia.

 

A. Rane, Henri B. et la découverte de la radioactivité, P 1949; G. Gamow, Biography of Physics, NY 1961 (Biografia fizyki, Wwa 1967, 281-287); K.A. Kapustinskaja, Ami B., Mwa 1965.

Podobne prace

Do góry