Ocena brak

BECK JÓZEF (1894-1944) - polityk

Autor /lolek Dodano /21.02.2011

Żołnierz Legionów Polskich (1914--1918), po przewrocie majowym w 1926 r., którego był współorgani­zatorem, pozostał jednym z najbliż­szych współpracowników Józefa Piłsudskiego. Sprawował funkcją szefa gabinetu ministra spraw woj­skowych (od 1926 r.), wicepremiera w 1930 r. i wiceministra spraw za­granicznych (1930-32). W 1932 r. objął stanowisko ministra spraw za­granicznych i przez 7 lat, zachowu­jąc całkowitą samodzielność, kiero­wał polską polityką zagraniczną. Starał sią zachować równowagą w stosunkach z potężnymi sąsiada­mi ze wschodu i zachodu, zawiera­jąc w lipcu 1932 r. pakt o nieagresji ze Związkiem Radzieckim (wkrótce przedłużony do 1945 r.) i w styczniu 1934 r. z Niemcami.

Jednocześnie odrzucał możliwość udziału Polski w układach zbiorowego bezpie­czeństwa europejskiego, gdyż uwa­żał, że będzie to krępować swobodę polskiej polityki. W 1938 r., w na­stępstwie ponawianych od paździer­nika tego roku w coraz ostrzejszej formie niemieckich żądań przyłą­czenia Gdańska do Rzeszy i bu­dowy eksterytorialnych połączeń z Prusami Wschodnimi (które odrzucił ostatecznie 5 kwietnia 1939 r.), podjął starania o uzyskanie pomocy Wielkiej Brytanii i Francji.

W 1939 r. zawarł sojusze obron­ne z Francją (odnowiony układ z 1921 r.) i Wielką Brytanią. W koń­cu sierpnia zaakceptował możliwość współpracy ze Związkiem Radziec­kim. Było jednak za późno, aby je­go starania mogły wpłynąć na bieg polityki niemieckiej i zapobiec so­juszowi radziecko-niemieckiemu prowadzącemu do wojny. W nocy z 17 na 18 września 1939 r. ewaku­ował się wraz z rządem do Rumunii, gdzie został internowany. Zmarł w Stańesti 5 czerwca 1944 r. W ma­ju 1991 r. jego prochy zostały spro­wadzone do Polski i złożone na Cmentarzu Powązkowskim.

Podobne prace

Do góry