Ocena brak

Bażanty

Autor /Werner Dodano /31.01.2012

Większość gatunków bażantów zamieszkuje tere­ny zadrzewione, żerują one na ziemi, ale noc ptaki te spędzają na gałęziach drzew, gdyż tam czują się o wiele bezpieczniej.
Bażanty mają silne nogi. którymi wygrzebują ze ściółki bezkręgowce, bulwy i nasiona, będące ich pokarmem. W razie niebezpieczeństwa do ucieczki wolą używać nóg niż skrzydeł. Jednak gdy muszą się ratować lotem, mają zdolność do gwałtownego lotu pionowego, po którym nastę­puje lot poziomy.
Około 5 tys. lat temu - udomowiono pierwsze­go kuraka. Był nim kur bankiwa. Od tego gatunku pochodzi wiele odmian współczesnych kur. Odpo­wiednia hodowla doprowadziła do powstania wie­lu ras mięsnych, a także otrzymania niosek, które składają jaja nieomal przez cały okrągły rok. W stanie dzikim każdy samiec kura bankiwa po­siada harem samic, którego broni przed innymi samcami. Podobne zachowanie można zaobser­wować też u samców bażantów. W czasie walk o samice samce stroszą upierzenie, skaczą w górę i uderzają się skrzydłami i nogami, na których są ostrogi, będące ostrymi rogowymi wyrostkami.
Paw jest również zaliczany do bażantowatych. Samce mają bardzo okazały ogon. który w istocie jest tak wspaniały nie dzięki sterówkom, czyli wła­ściwym piórom ogona (są one krótkie i brązowe), ale dzięki piórom pokrywowym. Innym gatunkiem mającym wspaniałe upierzenie jest argus malajski. Samce tego gatunku mają najdłuższy ogon wśród ptaków. Ich sterówki dochodzą do 1.3 m długości.
Wiele samców bażantów ma piękne ubarwienie i wygląd. Kogut tragopana szarobrzuchego z Hi­malajów ma szkarłatną szyję a pozostałe brązowe partie ciała upstrzone białymi kropkami, upierze­nie samca bażanta srebrzystego jest kombinacją barw srebrzystej, czarnej i czerwonej, a samiec bażanta złocistego ma czerwony spód ciała, żółtą głowę i grzbiet oraz niebieskie pokrywy skrzydeł.
Kilka gatunków tych wspaniałych ptaków jest zagrożonych wyginięciem z powodu zanikania środowisk, w których one bytują.

Podobne prace

Do góry