Ocena brak

Barwinek pospolity

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia, 10-20 cm wysokości, u nasady nieco zdrewniała, z daleko pełzającymi łodygami, korzeniącymi się w węzłach; łodygi kwiatonośne podnoszące się lub prosto wzniesione, pędy płonne płożące się. Liście zimozielone, na przeciwległe, skórzaste i błyszczące, eliptyczne do szerokolancetowatych. Kwiaty jasnoniebieskie, z talerzykowatą koroną, której działki są skręcone w lewo, pojedynczo w pachwinach liści.

Siedlisko: Lasy liściaste, zarośla; także w lasach mieszanych, bardzo rzadko w szpilkowych; chętnie na zawierającej wapń, luźnej glebie gliniastej; do 1000 m n.p.m. Często spotykany także jako roślina ozdobna w ogrodach i na cmentarzach. Trwała roślina okrywowa, tworzy gęsty dywan zimozielonych liści, z wcześnie zakwitającymi kwiatami.Odmiany uprawne można stosować podobnie jak gatunek dziki.

Rozmieszczenie: Europa Południowa i Środkowa, na północy po Danię; w Polsce pierwotnie rozpowszechniony na niżu i w niższych położeniach górskich, dziś w wielu miejscach wyniszczony.

Okres kwitnienia: Od marca do czerwca; w Polsce do maja.

Substancje zawarte w roślinie: Alkaloid winka-mina, garbniki, gorycz wincyna.  

Zastosowanie i działanie: Środek tamujący krew (z nosa, z macicy - skonsultować z lekarzem!); zewnętrznie i wewnętrznie przy schorzeniach skóry; poprawia ukrwienie głowy i mięśnia sercowego. U ludzi starszych zaburzenia ukrwienia głowy są często przyczyną zaburzeń snu.

Przyrządzanie i stosowanie: Ziele (Herba Vin-cae minoris): 1 LH jako napar. WLH: Vinca minor (świeża roślina); spagyrik.

Termin zbioru: Od lutego do czerwca.

Podobne prace

Do góry