Ocena brak

Barszcz zwyczajny

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina dwuletnia lub krótko żyjąca bylina o nieprzyjemnym zapachu, od 30 do 150 cm wysokości. Prosto wzniesiona todyga ma 4-20 mm grubości, jest bruzdkowa-na, szczeciniasto owłosiona, ku górze silnie rozgałęziona, skrętolegle ulistniona. Pochwy liściowe silnie rozdęte. Dolne liście do 60 cm długości, na długich ogonkach, pierzaste z 5-9 parami wielkich, szerokojajowa-tych, zwykle głęboko wrębnych odcinków; są one szerokie lub wąskie, tępe lub zaostrzone, z wierzchu miękko do sztywno szczeciniasto owłosione albo nagie.

Wielkie, płaskie baldachy złożone, do 20 cm średnicy, mają 15-20 promieni. Promienie nierównej długości, kanciaste. Listki pokrywy nieliczne lub brak ich zupełnie, listki pokrywek przeważnie obecne, wąskie. Kwiaty białe, rzadziej różowe lub zielonkawe, zwykle obupłciowe, zewnętrzne z częściowo powiększonymi płatkami korony. Niepozorne ząbki kielicha szeroko trójkątne, krótkie. Zalążnia dolna, owłosiona.

Siedlisko: Roślina rozpowszechniona na niżu na łąkach, przydrożach i brzegach lasów.  

Rozmieszczenie: W całej Europie z wyjątkiem najbardziej północnych regionów i obszaru śródziemnomorskiego.

Okres kwitnienia: Od czerwca do października, w łagodniejszym klimacie nawet w styczniu; po skoszeniu często kwitnie czerwonawo.

Zastosowanie: Młode liście i pędy zbiera się przed kwitnieniem i gotuje w osolonej wodzie. Spożywa się je jako sałatkę lub jarzynę, mają one łagodny smak. Korzenie służyły na Kamczatce do produkcji cukru i wina, Z pustych łodyg dzieci robią rozmaite zabawki.

Uwagi ogólne: Roślina wielopostaciowa, wykształca różne formy geograficzne. Dotknięcie może wywoływać zaczerwienienie skóry. Jest niezwykle efektowną rośliną ozdobną.

Podobne prace

Do góry