Ocena brak

Balony

Autor /Pilot0 Dodano /31.01.2012

Człowiek po raz pierwszy wzbił się balonem w powietrze w 1783 roku, W ciągu następnego stulecia skonstruowano jego ulepszoną wersję - sterowiec. Mimo że dziś na niebie królują samoloty, to zarówno balony jak i sterówce ciągle obecne są w lotnictwie.
Idea użycia balonu do lotów w powietrzu sięga XIII w., kiedy to Roger Bacon podał pomysł wykorzystania w tym celu cienkościennych miedzianych kul wypełnionych ogniem bądź po­wietrzem. Jednak taka konstrukcja nigdy nie wzbi­łaby się w powietrze. Aby balon latał, musi być bardzo lekki i zostać wypełniony gazem o gęstości mniejszej niż gęstość otaczającego powietrza.
Odpowiednim do tego celu gazem był odkryty w 1766 roku przez Henry'ego Cavendisha wodór. Wypełnione wodorem bańki mydlane szybko wznosiły się w powietrzu, gdyż wodór jest od po­wietrza znacznie lżejszy. Aby zbudować balon, należało znaleźć materiał na powłokę, dostatecz­nie mocny i lekki zarazem. Lecz żadna ze znanych wówczas tkanin nie była dostatecznie szczelna, by zapobiec wydostawaniu się wodoru na zewnątrz, a znane wtedy reakcje jego wytwarzania nie były wystarczająco wydajne, aby móc uzupełniać na bieżąco ubytki.
W roku 1783 dwaj bracia, Francuzi Joseph i Etienne Montgolfier wpadli na pomysł zastosowania jako gazu do napełniania balonu gorącego powie­trza. We wrześniu 1783 roku, paląc węgiel drzew­ny pod otwartą z dołu powłoką balonu, wypełnili go gorącym powietrzem. Następnie wsadzili do przymocowanego do powłoki kosza owcę, kaczkę oraz koguta i wypuścili balon w powietrze. Ten lot, który był obserwowany przez samego króla Ludwika XVI, trwał osiem minut. Zwierzęta zniosły go pomyślnie, więc zdecydowano, że następnym razem poleci człowiek. Wybór padł na królewskiego historyka, Jeana Pilatre de Roziera. 15 października 1783 roku wzbił się on w powie­trze na wysokość 25 metrów w przywiązanym do ziemi balonie na gorące powietrze. Pierwszy swo­bodny lot człowieka balonem odbył się 21 listo­pada 1783 roku. De Rozier i markiz d'Arlandes przelecieli nad Paryżem balonem braci Montgolfier. W ciągu 25 minut przebyli odległość ponad 8 km, osiągając przy tym pułap 300 metrów.
Podczas gdy bracia Montgolfier koncentrowali się na rozwoju balonu na gorące powietrze, inni eksperymentowali z wodorem. Zaledwie dziesięć dni po pionierskim locie de Roziera i d'Arlandesa inni dwaj Francuzi, Jacques Charles i M. N. Ro­bert, wznieśli się w powietrze balonem wypełnio­nym wodorem. Charles był fizykiem i zajmował się badaniem własności gazów, natomiast rodzina Robert odkryła sposób gumowania jedwabiu, tak że nie przepuszczał wodoru. W ciągu dwóch go­dzin ci dwaj aeronauci przebyli dystans 43 km z Paryża do pobliskiego miasteczka Nesles. Sukces, jakim zakończyły się owe pierwsze próby, zapoczątkował istne szaleństwo baloniarstwa.

Podobne prace

Do góry