Ocena brak

BADURA JERZY

Autor /Budzigniew Dodano /31.05.2012

ur. 4 IX 1845 w Drogomyślu (pow. Cieszyn), zm. 2 IX 1911 w Międzyborzu, Pastor ewang., działacz pol. na Śląsku. Uczęszczał do ewang. gimnazjum w Cieszynie, gdzie pozostawał pod wpływem L. Otta; nast. studiował teologię w Wiedniu i Lipsku.

Już jako uczeń gimnazjum założył 1863 pol. związek Wzajemność w celu kultywowania przywiązania do Polski oraz znajomości jej dziejów i kultury; również w czasie studiów teol. budził uczucia patriotyczne wśród akademików pol.; 1869 B. objął placówkę duszpast. w Tress-dorfie (Karyntia), a wiosną 1870 — urząd drugiego pastora w zborze krakowskim.

Staraniom B. o uzyskanie placówki na Śląsku Cieszyńskim przeszkadzali proniemieccy pastorzy; pracował na Śląsku prus. (od 1883 w par. Międzybórz złożonej w większości z ludności polskiej); mimo szykan przełożonych B. walczył wytrwale z naporem germanizacji w kazaniach i licznych publikacjach, w pol. periodykach dla ewangelików;

wydawał we Wrocławiu „Nowiny Śląskie" (1884-91); pisywał artykuły do „Gazety Ludowej" w Ełku i „Mazura" w Szczytnie. Był to ostatni pastor w zaborze prus. szczerze oddany sprawie pol.; w starszym wieku uległ mistycyzmowi.

 

J. Szeruda, PSB I 212-213; J. Broda, Szermierz polskości. Pielgrzym Polski 17 (1947) 116-117, 138-139; W. Kochański, Jerzy B., PZ 4(1948) z. 7-8, 144-147; J. Broda, Ks. Jerzy B., Cieszyn 1949; W. Roszkowska, Międzybor-skie lala Jerzego B. w świetle akt archiwalnych, PZ 6(1950) z. 7-8, 96-109; Słownik biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla, Wwa 1963, 8.

Podobne prace

Do góry