Ocena brak

AZYL W PRAWIE MIĘDZYNARODOWYM

Autor /Donald Dodano /23.11.2011

Prawo azylu to udzielenie cudzoziemcowi, prześladowanemu za granicą za przekonania czy działalność polityczną (tzw. emigrantom, uchodźcom politycznym), prawa wjazdu i przebywania na swoim terytorium z zagwarantowaniem mu podstawowych praw człowieka, w szczególności prawa wyjazdu bez przeszkód. W okresie II wojny światowej i po jej zakończeniu w szeregu aktów ustalono, że zbrodnie przeciw pokojowi i przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne nie dają prawa do korzystania z azylu. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka z 1948r. potwierdza w art. 14 prawo azylu, z tym jednak zastrzeżeniem, że nie może ono przysługiwać osobom ściganym z powodu popełnienia czynu sprzecznego z celami iż zasadami ONZ.

Prawo azylu opiera się na aktach wewnątrzpaństwowych, często na konstytucji lub specjalnych ustawach bądź na umowach międzynarodowych. Prawo azylu nie jest jednak instytucją powszechnego prawa międzynarodowego, traktatowego lub zwyczajowego. Proklamowanie prawa azylu w konstytucji jakiegoś państwa nie daje uchodźcom politycznym podmiotowego prawa publicznego do azylu. Prawo azylu jest to prawo państwa do udzielenia uchodźcy zezwolenia na wejście na jego terytorium, pozwolenie na przebywanie tam i prawo odmowy jego ekstradycji, nie zaś prawo samego uchodźcy. Gdy nie ma umów ekstradycyjnych państwo może udzielić azylu każdej osobie prześladowanej przez inne państwo.

Każde państwo jest uprawnione do udzielenia azylu politycznego, lecz w razie braku specjalnej umowy międzynarodowej, nie jest do tego zobowiązane. Azyl dyplomatyczny – udzielenie azylu w gmachu misji dyplomatycznej. Pojęcie azylu dyplomatycznego jest obce Konwencji Wiedeńskiej z 1961r. o stosunkach dyplomatycznych. Podobnie reguluje sprawę tę ustawodawstwo wewnętrzne szeregu państw.

Podobne prace

Do góry