Ocena brak

Azja Południowa i Daleki Wschód. Australia i Oceania (1945 - 1992) - Indie pod rządami Kongresu

Autor /Ezechiel Dodano /08.05.2012

 

Przez pierwsze 30 lat od uzyskania niepodległości Indiami rządził niepodziel­nie Kongres, kierowany przez Nehru i jego następców, wśród których najwybit­niejszą postacią była córka Nehru, Indira Gandhi.

Nehru prowadził politykę reformatorską, zlikwidował wpływ radżów na życie polityczne, odebrał im latyfundia wyznaczając państwowe pensje. Utrzymano system wielopartyjny, choć prawicowe partie religijne i partie mniejszości etnicznych, jak również rozbici na dwa ugrupowania komuniści przez wiele lat nie zagrażali Kongresowi. W rządach stanowych, zwłaszcza na południu kraju, dominacja Kongresu nie była jednak pełna i nie wszystkie stany mógł on kontrolować. Za czasów Indiry Gandhi udało się dzięki tzw. zielonej rewolucji - poprawić sytuację żyw­nościową i zapewnić (niemal rokrocznie) samowystarczalność w tym zakresie.

Burzliwie rozwijał się przemysł. Słabe jednak kontakty z USA, nastawienie w znacznym stopniu na obroty z ZSRR i z Trzecim Światem hamowały postęp techniczny i poszerzały dystans dzielący Indie od bogatszych krajów. W 1977 r. Indira Gandhi utraciła władzę w wyniku błędów w polityce społecznej (zwłasz­cza akcji masowej sterylizacji mężczyzn).

Rządy koalicji rozłamowców, którzy odeszli z Kongresu i prawicy, nie trwały długo. Indira Gandhi odzyskała władzę (1979), padła jednak (1985) ofiarą zamachu dokonanego przez sikhów - człon­ków jej ochrony. Jej syn i następca Radżiv Gandhi utracił niebawem władzę na rzecz koalicji prawicowej. Zginął w 1991 r. w zamachu bombowym, dokonanym przez terrorystów tamilskich.

Po wyborach 1991 r. władzę przejął znów Kongres. Indie przestrzegały polityki neutralizmu, odgrywały czołową rolę w ruchu państw niezaangażowanych, od początku lat 70-tych wyraźnie zbliżały się do ZSRR - w odpowiedzi Pakistan związał się z USA i ChRL.

Podobne prace

Do góry